محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
سایت در رایانه شما بدون هشدار باز میشود، اما مشتری با گوشی پیام «اتصال خصوصی نیست» یا «گواهی معتبر نیست» میبیند. یکی از علتهای ممکن این است که سرور گواهی سایت را فرستاده ولی یک گواهی میانی لازم برای کاملکردن زنجیره اعتماد را همراه آن نفرستاده است. بعضی دستگاهها ممکن است گواهی میانی را از قبل بشناسند و بعضی دیگر نه.
با این حال هر خطای گوشی از زنجیره ناقص نیست. ساعت اشتباه، سیستمعامل بسیار قدیمی، نام دامنه متفاوت یا مسیر متفاوت شبکه هم میتواند همین نشانه را بسازد. در این آموزش ابتدا علت را از هم جدا میکنیم و اگر زنجیره ناقص بود، روش اصلاح آن را توضیح میدهیم. در صفحه هشدار، رمز یا اطلاعات پرداخت وارد نکنید و به مشتری هم نگویید هشدار را نادیده بگیرد.
زنجیره گواهی به زبان ساده
گواهی سایت مانند یک کارت شناسایی برای نام دامنه است. مرورگر باید بتواند اعتبار آن را تا یک صادرکننده مورد اعتماد دنبال کند. برای این مسیر معمولاً علاوه بر گواهی خود سایت، یک یا چند گواهی میانی لازم است. سرور معمولاً گواهی سایت و گواهیهای میانی لازم را میفرستد؛ ریشه مورد اعتماد معمولاً از قبل در دستگاه یا برنامه وجود دارد.
فایل عمومی گواهیهای میانی ممکن است از سوی صادرکننده با نام CA Bundle،
chain یا بخشی از fullchain ارائه شود. این فایل با کلید خصوصی یکی نیست. کلید خصوصی باید محرمانه بماند و هیچوقت نباید آن را در شبکه اجتماعی، ابزار عمومی یا متن تیکت کپی کنید.۱. مطمئن شوید دو دستگاه واقعاً یک نشانی را میبینند
روی گوشی و رایانه دقیقاً همان نشانی، مثلاً
https://example.com/، را وارد کنید. به وجود یا نبود www و هر زیردامنه دقت کنید؛ این نامها ممکن است به گواهیهای متفاوت برسند. متن و زمان خطا را یادداشت کنید. اگر در گوشی روی وایفای خطا دارید، همان نشانی را با اینترنت همراه نیز امتحان کنید؛ سپس در صورت امکان رایانه را به همان شبکه متصل کنید.اگر خطا فقط روی یک شبکه رخ میدهد، مسیر DNS، پراکسی یا نرمافزار امنیتی آن شبکه هم باید بررسی شود. اگر فقط یک دستگاه خطا دارد، تاریخ و ساعت خودکار و بهروز بودن سیستمعامل و مرورگر آن را بررسی کنید. اگر چند دستگاه مستقل خطا دارند اما دستگاه دیگری سالم است، زنجیره گواهی یکی از احتمالهاست، نه نتیجه قطعی.
اگر پیام به پایان تاریخ اعتبار اشاره دارد، راهنمای خطای تاریخ گواهی را دنبال کنید. اگر نام روی گواهی با نام سایت فرق دارد، راهنمای خطای نام گواهی مسیر مناسبتری دارد.
۲. گواهی ارسالی را با یک آزمون مستقل ببینید
اگر به ترمینال لینوکس یا macOS دارای OpenSSL دسترسی دارید،
کد / دستورexample.com را در هر دو قسمت زیر با نام واقعی سایت خودتان جایگزین کنید. این دستور فقط اتصال آزمایشی میسازد و تنظیمات سرور را تغییر نمیدهد:openssl s_client -connect example.com:443 -servername example.com -showcerts </dev/null
گزینه
-connect مقصد اتصال و -servername نامی را مشخص میکند که سرور برای انتخاب گواهی سایت نیاز دارد. -showcerts گواهیهایی را که سرور در همان اتصال میفرستد نشان میدهد. ممکن است چند بلوک با آغاز BEGIN CERTIFICATE ببینید. صرف وجود یک یا چند بلوک ثابت نمیکند زنجیره معتبر و کامل است؛ نوع گواهیها و زنجیره اعتماد هم باید بررسی شود.برای بررسی نام و اعتماد با گواهیهای مورد اعتماد همان دستگاه آزمایشکننده میتوانید این فرمان را اجرا کنید:
کد / دستورopenssl s_client -connect example.com:443 -servername example.com -verify_hostname example.com -verify_return_error </dev/null
اگر خروجی با
Verify return code: 0 (ok) تمام شود، بررسی OpenSSL در آن دستگاه و برای همان اتصال موفق بوده است. این نتیجه بهتنهایی سازگاری با همه نسخههای مرورگر و همه شبکهها را تضمین نمیکند. پیامهایی مانند unable to get local issuer certificate میتوانند نشانه گواهی میانی ناقص یا نبود گواهی مورد اعتماد در دستگاه آزمایش باشند؛ نام خطا را همراه با تنظیم اعتماد همان دستگاه تفسیر کنید. اتصال OpenSSL بدون گزینه بررسی صریح نیز ممکن است با وجود خطا ادامه پیدا کند، پس صرف دیدن خروجی به معنی معتبر بودن نیست.اگر دستور به اتصال نمیرسد، اول نام دامنه، دسترسی به پورت ۴۴۳ و مسیر شبکه را حل کنید. نسخههای قدیمی OpenSSL ممکن است همه گزینههای نمونه را پشتیبانی نکنند؛ در آن حالت از نسخه پشتیبانیشده یا کمک میزبان استفاده کنید.
۳. CDN و سرور اصلی را یکی فرض نکنید
اگر از CDN یا پراکسی استفاده میکنید، مرورگر معمولاً گواهی لبه CDN را میبیند و CDN برای اتصال به سرور اصلی ممکن است گواهی دیگری بررسی کند. نتیجه فرمان بالا برای نام عمومی معمولاً مربوط به همان جایی است که DNS به آن میرسد. در پنل CDN وضعیت گواهی لبه و در پنل میزبان وضعیت گواهی مبدأ را جدا بخوانید.
در صورت داشتن اجازه و آدرس قطعی مبدأ، مدیر فنی میتواند با اتصال به IP مبدأ و نگهداشتن نام دامنه در
-servername، گواهی ارائهشده در آن مسیر را ببیند. بعضی مبدأها فقط اتصال CDN را میپذیرند یا از گواهی مخصوص مبدأ استفاده میکنند که برای مرورگر عمومی مورد اعتماد نیست؛ بنابراین نتیجه اتصال مستقیم را با سیاست همان سرویس تفسیر کنید. برای آزمایش، پروکسی را بیبرنامه خاموش نکنید؛ این کار میتواند IP مبدأ را آشکار یا حفاظت سایت را تغییر دهد.۴. اگر زنجیره ناقص است، فایل میانی درست را نصب کنید
از پنل صادرکننده گواهی، بسته گواهیهای میانی مربوط به همان گواهی صادرشده را بگیرید یا از ارائهدهنده بخواهید زنجیره صحیح را نصب کند. فایل میانیِ یک گواهی یا صادرکننده دیگر را از سایت ناشناس دانلود و جایگزین نکنید. پیش از تغییر، مشخصات گواهی فعلی و پشتیبان تنظیمات را طبق روش سرویس نگه دارید.
در بعضی هاستهای سیپنل، از Security ← SSL/TLS و سپس Manage SSL sites یا بخش نصب SSL میتوان گواهی نصبشده را مدیریت کرد. ممکن است فرم فیلدهایی برای گواهی سایت، کلید خصوصی و Certificate Authority Bundle: CABUNDLE داشته باشد و گاهی پنل بسته میانی را خودکار پیدا کند. نام گزینه و اختیار نصب به تنظیم میزبان بستگی دارد.
اگر خودتان اختیار نصب دارید، گواهی و دامنه درست را انتخاب کنید و بسته CA ارائهشده برای آن را در بخش مربوط وارد کنید. کلید خصوصی متناظر باید از قبل بهشکل امن در دسترس سامانه باشد یا طبق روند امن پنل ارائه شود؛ آن را برای ما یا هیچ ابزار بررسی عمومی نفرستید. سپس نصب را با دکمه مربوط به همان پنل ثبت کنید. اگر پنل خطای تطبیق کلید، دامنه یا بسته داد، تغییرهای تصادفی ندهید؛ متن خطا بدون اطلاعات محرمانه را به میزبان بفرستید.
در سرور مدیریتشده، نصب معمولاً وظیفه ارائهدهنده است. نام دامنه، زمان آزمون، متن خطا و نتیجه بررسی عمومی زنجیره را بدهید و بخواهید گواهی میانی مناسب روی مسیر عمومی مورد نظر نصب و پس از آن آزمایش شود. صدور دوباره گواهی همیشه لازم نیست؛ اگر خود گواهی و کلید سالماند، مشکل ممکن است فقط نصب زنجیره باشد.
۵. در Nginx مستقل، فایل درست و بارگذاری تنظیم را بررسی کنید
این بخش برای کسی است که خودش مسئول مدیریت Nginx است؛ در هاست اشتراکی فایل پیکربندی سرور را تغییر ندهید. مسیر
ssl_certificate باید به فایل گواهی سایت به همراه زنجیره میانی درست اشاره کند؛ در نصبهای رایج Certbot این فایل اغلب fullchain.pem است. مسیر و روش دقیق ممکن است بر اساس صادرکننده و روش نصب شما فرق کند. privkey.pem کلید خصوصی است و نباید به عنوان فایل عمومی زنجیره منتشر شود.بعد از هر تغییر پیکربندی و پیش از بارگذاری آن، در ترمینال سرور دستور زیر را اجرا کنید:
کد / دستورsudo nginx -t
اگر خروجی از موفقبودن آزمون تنظیمات خبر داد، بارگذاری مجدد تنظیمات را طبق روش سرویس خود انجام دهید؛ در بسیاری از سرورهای دارای systemd دستور زیر استفاده میشود:
کد / دستورsudo systemctl reload nginx
فرمان نخست صحت پایه تنظیمات و دسترسی لازم به فایلها را میسنجد؛ همه جنبههای اعتماد گواهی را ثابت نمیکند. فرمان دوم از Nginx میخواهد تنظیمات را دوباره بارگذاری کند. اگر آزمون یا reload خطا داد، از تکرار تغییرها خودداری کنید، خطا را بخوانید و تنظیم قبلی سالم را بازگردانید. در سرور دارای کنترلپنل، ویرایش دستی ممکن است با مدیریت خودکار تداخل کند؛ از مسیر مستند همان پنل یا پشتیبانی استفاده کنید.
۶. نتیجه را دوباره از چند مسیر آزمایش کنید
فرمان بررسی نام و اعتماد را دوباره اجرا کنید و همان نشانی را روی گوشی و رایانه با دو شبکه مستقل باز کنید. نبود هشدار و نمایش نام و تاریخ صحیح برای هر نام مورد استفاده، نشانه خوبی است. اگر فقط دستگاهی بسیار قدیمی همچنان خطا میدهد، سازگاری سیستمعامل و ریشههای مورد اعتماد آن را جدا بررسی کنید؛ نصب زنجیره میانی نمیتواند هر دستگاه قدیمی را با هر صادرکنندهای سازگار کند.
اگر برای تهیه گواهی یا نصب درست زنجیره به سرویس مناسب نیاز دارید، جزئیات گواهی SSL نتآرام را ببینید. معیار نهایی، معتبر بودن مسیر و نامی است که مشتری واقعاً استفاده میکند.
اشتراکگذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
