وبلاگ نت‌آرامآموزش، تجربه و راهکارهای زیرساخت

امنیت iDRAC و iLO سرور اختصاصی؛ چطور شبکه مدیریت را از اینترنت جدا کنیم؟

آموزش بررسی شبکه مدیریت سخت‌افزار، حساب‌های مجاز و به‌روزرسانی کنترلر بدون قطع ناخواسته دسترسی.

انتشار:
توسط تیم فنی نت‌آرام
۵ دقیقه زمان مطالعه
۰ دیدگاه
محتوای تخصصی، ساده و کاربردی
هماهنگ با هویت حرفه‌ای نت‌آرام
بازگشت به لیست مقالات
تصویر شاخص مقاله امنیت iDRAC و iLO سرور اختصاصی؛ چطور شبکه مدیریت را از اینترنت جدا کنیم؟ در وبلاگ نت‌آرام
محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
کنترلر مدیریتی سرور مثل iDRAC در Dell یا iLO در HPE می‌تواند حتی وقتی سیستم‌عامل بالا نیست، وضعیت سخت‌افزار و کنسول را در اختیار مدیر بگذارد. همین قدرت یعنی اگر فرد نامجاز به آن برسد، ممکن است بتواند روی خود سرور اثر جدی بگذارد. بنابراین امنیت آن به اندازه امنیت ورود به سیستم‌عامل مهم است.
در این راهنما مسیر مدیریت را شناسایی و به‌صورت مرحله‌ای محدود می‌کنیم، بدون اینکه آخرین راه دسترسی به سرور را ناخواسته قطع کنیم. نام امکانات و روش تنظیم در مدل‌ها و مجوزهای مختلف یکسان نیست.

اول تفاوت شبکه سایت و شبکه مدیریت را بدانیم

نشانی عمومی سایت یا SSH معمولاً برای سرویس‌های سیستم‌عامل است. کنترلر مدیریت می‌تواند نشانی، حساب و مسیر شبکه جداگانه داشته باشد. خاموش‌بودن لینوکس به‌تنهایی به معنی خاموش‌بودن کنترلر نیست و برعکس. ممکن است سخت‌افزار از پورت مدیریت اختصاصی یا حالت اشتراکی استفاده کند؛ جزئیات را از مدل و تنظیم واقعی سرور بگیرید.
راهنمای امنیت iDRAC از Dell استفاده از شبکه مدیریت جدا و محدودکردن آن به مدیران مجاز را توصیه می‌کند. این سند مخصوص خانواده و نسخه ذکرشده است؛ برای HPE iLO و مدل‌های دیگر مستند سازنده همان دستگاه را بخوانید.

قدم اول: بدون تغییر، مسیرها و کاربران را فهرست کنید

شناسه سخت‌افزار و نام سرویس را با پنل ارائه‌دهنده تطبیق دهید. سپس با مدیر دیتاسنتر مشخص کنید:
  1. آدرس کنترلر چیست و از کدام شبکه یا VPN به آن می‌رسید؟
  2. آیا مسیر دیگری مانند کنسول حضوری یا پشتیبانی دیتاسنتر برای بازیابی وجود دارد؟
  3. کدام افراد و حساب‌ها واقعاً به کنسول نیاز دارند و سطح دسترسی هر حساب چیست؟
  4. کدام سرویس‌های مانیتورینگ یا اتوماسیون به کنترلر وصل می‌شوند؟
  5. نسخه firmware و گواهی رابط مدیریت چیست و چه کسی مسئول نگهداری آن است؟
رمزها، کلیدها و نشانی‌های خصوصی را در فایل عمومی یا گروه منتشر نکنید. اگر به کنترلر دسترسی ندارید، با اسکن گسترده اینترنت دنبال آن نگردید؛ از ارائه‌دهنده مسیر مجاز را بگیرید.

قدم دوم: مسیر امن جدید را قبل از بستن مسیر قدیمی امتحان کنید

با دیتاسنتر یک شبکه مدیریت خصوصی یا VPN مناسب و قانون دسترسی محدود به مدیران مجاز طراحی کنید. از یک دستگاه مدیریتی مجاز، اتصال به رابط و کنسول همان سرور را از مسیر جدید امتحان کنید. در این آزمایش هویت سرور و گواهی رابط را با اطلاعات مستقل تطبیق دهید و از واردکردن رمز در صفحه ناشناس خودداری کنید.
سپس از یک مسیر غیرمجاز اما تحت کنترل خودتان بررسی کنید که رابط مدیریت به آن پاسخ قابل دسترس نمی‌دهد. نتیجه باید بر اساس اتصال واقعی و تنظیمات مؤثر ثبت شود، نه فقط تیک ذخیره‌شده در پنل. اگر IPv4 و IPv6، پورت‌های مختلف یا مسیرهای دیگری وجود دارند، همه مسیرهای مربوط به همان سرویس باید در طرح بررسی شوند.
بعد از اثبات مسیر جایگزین، با هماهنگی مدیر شبکه محدودیت مسیر قدیمی را اعمال کنید. پیش از هر تغییر، فردی با دسترسی بازیابی آماده باشد و تنظیم قبلی و روش بازگشت ثبت شود. قطع یک قانون فایروال یا تغییر VLAN اشتباه می‌تواند دسترسی مدیریت را از بین ببرد.

قدم سوم: حساب‌ها و سطح دسترسی را محدود کنید

برای هر مدیر، در صورت پشتیبانی و تناسب با سازمان، حساب جداگانه با دسترسی موردنیاز تعریف کنید. حساب‌های بلااستفاده و رمزهای پیش‌فرض را مطابق راهنمای مدل و سیاست مجموعه رسیدگی کنید. قبل از غیرفعال‌کردن هر حساب، مطمئن شوید کنسول بازیابی و سرویس مانیتورینگ به آن وابسته نیستند.
رمز قوی و منحصربه‌فرد را در مدیر رمز امن نگه دارید. اگر دستگاه و زیرساخت از ورود چندمرحله‌ای یا احراز هویت مرکزی پشتیبانی می‌کنند، شرایط و وابستگی‌های بازیابی آن را بررسی کنید. یک حساب اضطراری امن و کنترل‌شده می‌تواند هنگام اختلال سرویس احراز هویت لازم باشد؛ سیاست دقیق آن با مدیر امنیت است.

قدم چهارم: نسخه و گواهی را بررسی کنید

مدل دقیق کنترلر و نسخه فعلی firmware را در رابط مدیریتی یا پنل رسمی ببینید. سپس نسخه پشتیبانی‌شده و یادداشت‌های انتشار همان سخت‌افزار را از سازنده بررسی کنید. برای ارتقا، پیش‌نیازها، امکان قطع موقت کنسول، نیاز احتمالی به راه‌اندازی مجدد و روش بازیابی را از قبل مشخص کنید. فایل firmware ناشناس نصب نکنید و در میانه ارتقا برق را قطع نکنید.
اگر رابط HTTPS هشدار گواهی می‌دهد، نام و گواهی را با مدیر تأیید کنید و مطابق معماری سازمان آن را اصلاح کنید. حذف بررسی امنیتی مرورگر یا اضافه‌کردن گواهی ناشناس به ریشه مورد اعتماد راه‌حل پایدار نیست. تغییر گواهی ممکن است ابزارهای مانیتورینگ یا اتصال خودکار را نیز تحت تأثیر قرار دهد.

نتیجه واقعی را چطور تأیید کنیم؟

از شبکه مجاز وارد رابط شوید، شناسه سخت‌افزار و نمایش کنسول را ببینید و بدون ریست سرور از جلسه خارج شوید. از مسیر غیرمجاز کنترل‌شده عدم دسترسی را بسنجید و نتیجه هر دو مسیر را با زمان ثبت کنید. سپس مانیتورینگ و دسترسی اضطراری را هم آزمایش کنید.
اگر SSH قطع است و به کنسول نیاز دارید، راهنمای بازکردن iDRAC هنگام قطع SSH مراحل بررسی اولیه را توضیح می‌دهد. برای سرور اختصاصی ایران، امکانات شبکه مدیریت و مسئولیت دسترسی را پیش از خرید یا تغییر از ارائه‌دهنده بپرسید.
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.

دیدگاه‌ها (۰)

دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام