محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
قبلاً با SSH به سرور اختصاصی وصل می‌شدید، اما حالا اتصال برقرار نمی‌شود. ممکن است تنظیم شبکه، سرویس SSH، فایروال یا خود سیستم‌عامل مشکل داشته باشد. یک راه برای دیدن وضعیت، کنسول مدیریت از راه دور است: صفحه‌ای شبیه مانیتور متصل به خود سرور که از طریق بخش مدیریتی سخت‌افزار باز می‌شود.
در این مقاله مثال را با iDRAC سرورهای Dell توضیح می‌دهیم. در سرورهای HPE ابزار مشابهی به نام iLO وجود دارد، اما مسیر منوها و قابلیت‌ها یکسان نیستند. کنترلر مدیریت، سیستم‌عامل و خود سرور سه چیز متفاوت‌اند: دسترسی به صفحه iDRAC به‌تنهایی ثابت نمی‌کند لینوکس سالم است یا سایت بالا آمده است.
قبل از هر چیز، سرور درست را شناسایی کنید
اگر چند سرور دارید، نام سرویس، شناسه سخت‌افزار یا Service Tag و نشانی مدیریت را با اطلاعات تحویل سرویس و پنل ارائه‌دهنده تطبیق دهید. این کار مهم است؛ فرمان راه‌اندازی دوباره یا تغییر تنظیمات روی سرور اشتباه می‌تواند سرویس دیگری را قطع کند.
این چهار مورد را از مسیر امن و رسمی ارائه‌دهنده آماده کنید:
- نشانی یا نام مخصوص مدیریت iDRAC و روش رسیدن به شبکه مدیریت؛ این نشانی الزاماً همان IP عمومی سایت یا SSH نیست.
- نام کاربری مجاز iDRAC و روش امن دریافت رمز یا تعیین رمز جدید. رمز کنترلر ممکن است با رمز سیستم‌عامل فرق داشته باشد.
- روش اتصال به VPN یا شبکه مدیریتی، اگر ارائه‌دهنده استفاده از آن را لازم کرده است.
- نسخه یا نسل کنترلر و اینکه قابلیت Virtual Console برای سرویس و مجوز شما فعال است یا نه؛ امکانات در همه مدل‌ها و مجوزها یکسان نیست.
نشانی مدیریت و رمز را در گروه عمومی نفرستید. اگر کارشناس دیگری هم‌زمان مشغول کار است، پیش از هر تغییر با او هماهنگ کنید. این آموزش برای دسترسی مجاز به سروری است که مدیریت آن را بر عهده دارید.
چطور صفحه کنسول را باز کنیم؟
- ابتدا از رایانه خودتان به VPN یا شبکه مدیریتی معرفی‌شده متصل شوید. برای در دسترس قرار گرفتن کنترلر، آن را روی اینترنت عمومی باز نکنید.
- نشانی HTTPS مدیریت را دقیقاً مطابق اطلاعات ارائه‌دهنده در مرورگر پشتیبانی‌شده باز کنید. اگر هشدار گواهی می‌بینید، نشانی و اعتبار گواهی را با مدیر سرویس تطبیق دهید؛ هشدار را نادیده نگیرید و در صفحه‌ای که اصالتش معلوم نیست رمز وارد نکنید.
- با حساب مجاز وارد iDRAC شوید. در بسیاری از نسخه‌های iDRAC9، روی صفحه اصلی گزینه Launch Virtual Console دیده می‌شود. در نسخه‌های دیگر محل یا نام آن ممکن است فرق کند. راهنمای رسمی Dell برای بازکردن Virtual Console مسیر چند نسخه را نشان می‌دهد.
- اگر مرورگر پنجره کنسول را مسدود کرد، فقط برای نشانی مدیریتی تأییدشده اجازه باز شدن پنجره را بدهید و دوباره تلاش کنید. روش نمایش HTML5 و پیش‌نیازهای مرورگر به نسخه و مجوز وابسته‌اند.
اگر کنسول به صفحه ورود سیستم‌عامل رسید، از حساب مجاز لینوکس استفاده کنید. اگر به جای آن صفحه راه‌اندازی، خطای دیسک یا صفحه خالی می‌بینید، از آن عکس بدون اطلاعات محرمانه بگیرید و زمان را یادداشت کنید. صرف باز شدن کنسول، اجازه تغییر تنظیمات بوت یا دیسک را نمی‌دهد.
اگر صفحه iDRAC باز نمی‌شود
ابتدا بررسی کنید VPN متصل است و آدرس مدیریت را اشتباه با آدرس سایت جایگزین نکرده‌اید. از دستگاهی که مجاز و در همان مسیر مدیریتی است هم امتحان کنید. اگر صفحه ورود باز نمی‌شود، نتیجه به ما نمی‌گوید خود سیستم‌عامل خاموش است؛ شبکه مدیریت و شبکه سیستم‌عامل می‌توانند مسیرهای متفاوتی داشته باشند.
از ارائه‌دهنده بخواهید وضعیت کنترلر، مسیر شبکه مدیریت، مجوز دسترسی و هویت سرور را بررسی کند. تکرار زیاد رمز اشتباه می‌تواند حساب را موقتاً قفل کند. بازکردن پورت مدیریتی برای همه اینترنت، خاموش کردن کنترل‌های امنیتی یا بازگرداندن کنترلر به تنظیمات کارخانه راه میان‌بُر مناسبی نیست و ممکن است آخرین راه دسترسی را هم از بین ببرد.
اگر صفحه iDRAC باز می‌شود اما Virtual Console اجرا نمی‌شود، متن خطا، نسخه کنترلر، مرورگر و زمان را نگه دارید. مجوز، تعداد نشست‌های هم‌زمان، پنجره مسدودشده و سازگاری مرورگر را با پشتیبانی بررسی کنید. شماره پورت کنسول را ثابت فرض نکنید؛ بسته به نسل و نسخه، روش ارتباط تغییر می‌کند. کنسول را از رایانه مدیریتی مجاز باز کنید، نه با نصب ابزار ناشناس روی سیستم.
اگر لینوکس بالا آمده: ابتدا وضعیت شبکه را فقط بخوانید
پس از ورود به کنسول سیستم‌عامل، در ترمینال همان سرور دستورهای زیر را اجرا کنید. این دستورها برای مشاهده‌اند و تنظیمی را عوض نمی‌کنند:
کد / دستورip -br address
ip route
دستور اول نام رابط‌ها، وضعیت آن‌ها و آدرس‌های ثبت‌شده را خلاصه می‌کند. با اطلاعات شبکه تحویلی مقایسه کنید: آیا رابط مورد انتظار وجود دارد، بالا است و آدرس مورد انتظار روی آن دیده می‌شود؟ دستور دوم مسیرهای IPv4، از جمله مسیر پیش‌فرض در صورت وجود، را نشان می‌دهد. نبودن آدرس یا مسیر مورد انتظار سرنخ است، اما مقدار صحیح را باید از طرح شبکه همان سرور و ارائه‌دهنده بگیرید.
اگر تغییر شبکه پیش از قطع SSH انجام داده‌اید، نام فایل و تغییر قبلی را یادداشت کنید. در اوبونتو ممکن است تنظیم از netplan یا ابزار دیگری بیاید و در AlmaLinux بسته به نسخه و پیکربندی، NetworkManager یا روش دیگری استفاده شود. فایل نامرتبط را حدسی ویرایش نکنید و تنظیم موقت را به جای منبع پایدار نشمارید. با اطلاعات درست، تغییر را روی کنسول و با برنامه بازگشت اعمال و سپس اتصال را از بیرون آزمایش کنید.
وضعیت سرویس SSH را با نام درست ببینید
نام واحد سرویس در توزیع‌ها می‌تواند متفاوت باشد. در بسیاری از نصب‌های Ubuntu نام ssh و در بسیاری از نصب‌های AlmaLinux نام sshd است، اما باید با سیستم خودتان تطبیق دهید. برای مشاهده وضعیت، فقط یکی از مثال‌های مناسب سیستم را اجرا کنید:
کد / دستورsystemctl status ssh --no-pager
کد / دستورsystemctl status sshd --no-pager
اگر خروجی Unit could not be found می‌دهد، ممکن است نام واحد روی سیستم شما متفاوت باشد؛ این پیام به‌تنهایی ثابت نمی‌کند SSH نصب نیست. اگر وضعیت failed است، خطاهای همان سرویس را بخوانید. مثلاً برای سیستمی که واحد آن sshd است:
کد / دستورjournalctl -u sshd -b -n 50 --no-pager
این دستور ۵۰ ردیف اخیر ثبت‌شده برای همان واحد در بوت فعلی را نشان می‌دهد. اگر واحد شما ssh است، همان نام را در دستور جایگزین کنید. خروجی ممکن است حاوی اطلاعات حساس باشد؛ پیش از ارسال برای پشتیبانی آن را بررسی و موارد محرمانه را حذف کنید.
پیام مربوط به خطای تنظیمات، نبود کلید میزبان یا مشکل پورت را جداگانه دنبال کنید. برای نمونه، اگر خطا به یک گزینه نامعتبر در فایل تنظیمات اشاره می‌کند، نسخه پشتیبان و مستندات همان نسخه SSH را ببینید و فقط همان تغییر شناخته‌شده را اصلاح کنید. پیش از اعمال دوباره سرویس، روش اعتبارسنجی تنظیمات همان توزیع را به کار ببرید. ری‌استارت مکرر بدون خواندن علت کمکی به تشخیص نمی‌کند.
اگر سرویس فعال است اما اتصال هنوز برقرار نمی‌شود
فعال بودن سرویس به معنی باز بودن مسیر از اینترنت نیست. در خود کنسول می‌توانید پورت‌های در حال گوش دادن را ببینید:
کد / دستورsudo ss -lntp
به سطر مربوط به sshd و آدرس و پورتی که واقعاً برای سرویس تنظیم کرده‌اید نگاه کنید. ممکن است سرویس فقط روی یک آدرس خاص گوش دهد یا پورتش با پورتی که از رایانه خود امتحان می‌کنید فرق کند. خروجی داخلی به‌تنهایی عبور از فایروال سرور، شبکه مرکز داده یا مجاز بودن IP مبدأ را ثابت نمی‌کند.
پورت SSH، آدرس مبدأ مجاز و مسیر شبکه را با مدیر شبکه تطبیق دهید. فایروال را به‌طور کامل خاموش نکنید و پورت مدیریت را برای همه باز نگذارید. پس از اصلاح مورد تأییدشده، از همان رایانه و شبکه‌ای که قرار است استفاده کنید اتصال SSH را دوباره امتحان کنید. تا تأیید ورود، نشست کنسول را باز نگه دارید تا راه برگشت داشته باشید.
اگر سیستم‌عامل بالا نیامده یا هشدار سخت‌افزار دیده می‌شود
پیام دقیق صفحه و رویدادهای سخت‌افزاری iDRAC را ثبت کنید. اگر خطای دیسک یا RAID وجود دارد، بدون تشخیص سازگار با کنترلر دستور ساخت آرایه، فرمت یا تغییر بوت اجرا نکنید. اگر فایل‌سیستم فقط خواندنی شده است، راهنمای تشخیص Read-only file system توضیح می‌دهد چرا تعمیر عجولانه روی فایل‌سیستم در حال استفاده خطرناک است.
گزینه‌های Power، Reset، Virtual Media و تغییر بوت می‌توانند روی سرویس یا داده اثر بگذارند. فقط با برنامه مشخص، شناخت سرور و در صورت لزوم هماهنگی با مرکز داده از آن‌ها استفاده کنید. بازنشانی تنظیمات iDRAC هم با راه‌اندازی دوباره سیستم‌عامل تفاوت دارد و می‌تواند دسترسی مدیریتی و تنظیمات آن را تغییر دهد.
پایان کار و ایمن نگه داشتن دسترسی
وقتی SSH از مسیر مجاز دوباره کار کرد، با یک نشست تازه ورود را تأیید کنید و وضعیت سرویس واقعی، سایت یا برنامه موردنظر را جداگانه آزمایش کنید. سپس از کنسول و پنل مدیریت خارج شوید. دسترسی کنترلر را در شبکه مدیریتی محدود نگه دارید، حساب‌های بلااستفاده را طبق سیاست سازمان بررسی کنید و اگر مدل و مجوز پشتیبانی می‌کنند، احراز هویت چندمرحله‌ای را با روش بازیابی امن تنظیم کنید.
برای بررسی امکانات و مدیریت سخت‌افزار در سرویس‌های مختلف، می‌توانید صفحه سرور اختصاصی ایران نت‌آرام را ببینید. نحوه ارائه کنسول و دسترسی مدیریت به مدل و قرارداد همان سرویس بستگی دارد.
برچسب‌ها:
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاه‌ها (۰)
دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام