خطای repository does not have a Release file در اوبونتو؛ مخزن را چطور درست کنیم؟

دستور به‌روزرسانی فهرست بسته‌ها را در اوبونتو اجرا می‌کنید و پیام The repository ... does not have a Release file می‌بینید. APT برای هر مخزن به اطلاعاتی نیاز دارد که مشخص کند فهرست بسته‌ها از کجا آمده و آیا قابل اعتماد است. وقتی فایل موردنیاز پیدا نشود یا مخزن به شکل صحیح ارائه نشود، APT معمولاً به‌جای استفاده بی‌قید از آن، خطا می‌دهد.

این پیام می‌تواند از نام نسخه اشتباه، نشانی نادرست، مخزن شخص ثالثی که از نسخه شما پشتیبانی نمی‌کند یا پایان دوره مخزن یک نسخه قدیمی ناشی شود. در این آموزش اول مخزن خطادار را شناسایی می‌کنیم، بعد بسته به علت، مسیر اصلاح و آزمایش را پیش می‌بریم. خاموش‌کردن بررسی امضا یا افزودن trusted=yes راه‌حل این مشکل نیست.

به ترمینال اوبونتو دسترسی داشته باشید؛ برای نمونه از طریق SSH به سرور خود وصل شوید. فرمان‌های دارای sudo به مجوز مدیریت نیاز دارند. اگر این سرور فعال است، پیش از تغییر منابع نرم‌افزاری یا ارتقای نسخه، بکاپ قابل بازیابی و مسیر کنسول جایگزین داشته باشید. مخزن اشتباه ممکن است به پنل مدیریت یا برنامه دیگری وابسته باشد؛ همه فایل‌های مخزن را با هم پاک نکنید.

اگر پیام شما درباره NO_PUBKEY است، مسئله لزوماً نبود فایل Release نیست. برای آن حالت راهنمای رفع NO_PUBKEY در اوبونتو را ببینید. اگر APT می‌گوید پردازش دیگری قفل را نگه داشته، راهنمای قفل apt و dpkg مناسب‌تر است.

در ترمینال اجرا کنید:

این فرمان فهرست بسته‌ها را از مخزن‌های تنظیم‌شده تازه می‌کند؛ به‌خودی‌خود همه برنامه‌های نصب‌شده را ارتقا نمی‌دهد. خطی را که با Err یا E: شروع شده بخوانید و نام دامنه مخزن، مسیر و نام نسخه‌ای را که کنار خطا آمده یادداشت کنید.

برای مثال، اگر خروجی به مخزن یک برنامه شخص ثالث اشاره می‌کند، نباید مخزن رسمی اوبونتو را حذف کنید. اگر به مسیر مخزن رسمی و یک نسخه خیلی قدیمی اشاره دارد، وضعیت پشتیبانی همان نسخه را بررسی کنید. چند خط موفق در خروجی، موفقیت تمام مخزن‌ها را ثابت نمی‌کند.

نشانی بعضی مخزن‌ها ممکن است توکن یا نام کاربری داشته باشد. قبل از فرستادن متن خطا، اطلاعات حساس را حذف کنید. اگر خطا به قطع شبکه، خطای DNS یا گواهی HTTPS اشاره دارد، ابتدا همان علت را جداگانه بررسی کنید؛ فایل Release ممکن است وجود داشته باشد اما سرور نتواند به آن برسد.

نسخه اوبونتو را با این فرمان فقط‌خواندنی ببینید:

مقادیر VERSION_ID و در صورت وجود VERSION_CODENAME را یادداشت کنید. بعد فهرست فایل‌های تنظیمات جداگانه مخزن را ببینید:

در اوبونتوهای قدیمی‌تر ممکن است /etc/apt/sources.list نیز محل مهم تنظیمات باشد؛ در نسخه‌های جدیدتر، فایل‌هایی با پسوند .sources هم رایج‌اند. راهنمای مدیریت بسته اوبونتو تفاوت ساختار را توضیح می‌دهد.

فایل مربوط به مخزن خطادار را با ابزار مشاهده متن و در محیط خصوصی بخوانید. نام فایل از یک سرور به سرور دیگر فرق دارد. نسخه یا Suite ثبت‌شده را با نسخه سیستم و صفحه رسمی همان مخزن مقایسه کنید. برای نمونه، مخزنی که فقط برای نسخه دیگری ساخته شده ممکن است برای نام نسخه شما فایل انتشار نداشته باشد. گاهی املای نام نسخه یا نشانی مخزن اشتباه است.

به صفحه رسمی همان نرم‌افزار مراجعه کنید و ببینید برای نسخه اوبونتوی شما مخزن معتبر ارائه می‌کند یا نه. اگر نشانی یا نام نسخه اشتباه وارد شده، طبق راهنمای رسمی همان مخزن آن را اصلاح کنید. از قرار دادن نام نسخه تصادفی یا مخزن متعلق به یک نسخه دیگر فقط برای حذف پیام خطا خودداری کنید؛ نصب بسته‌های ناسازگار می‌تواند برنامه یا سیستم را خراب کند.

اگر مخزن فعلاً لازم نیست، می‌توانید فقط همان ورودی مشخص را پس از تهیه نسخه پشتیبان و با اطلاع از اثر آن موقتاً غیرفعال کنید. در فایل قدیمی .list، یک ورودی معمولاً با خط deb شروع می‌شود و قرار دادن # در ابتدای همان خط آن را غیرفعال می‌کند. در فایل قالب جدید .sources، هر بخش ممکن است چند نشانی یا Suite داشته باشد و گزینه Enabled: no می‌تواند همان بخش را غیرفعال کند. پیش از تغییر، ساختار فایل و همه سرویس‌هایی را که به آن وابسته‌اند ببینید.

برای نمونه، اگر نام فایل واقعی شما example.list است، نخست با نامی امن در پوشه مدیر از آن نسخه بگیرید؛ نام نمونه را با نام واقعی جایگزین کنید:

فرمان اول نسخه‌ای از فایل تنظیمات نگه می‌دارد و اگر مقصد از قبل موجود باشد، با روش شماره‌گذاری از بازنویسی بی‌صدا جلوگیری می‌کند. فرمان دوم ویرایشگر را باز می‌کند؛ فقط خط موردنظر را تغییر دهید، ذخیره کنید و خارج شوید. فایل‌ها می‌توانند اطلاعات حساس داشته باشند، پس نسخه پشتیبان را عمومی نکنید. اگر nano نصب نیست یا از اثر ویرایش مطمئن نیستید، با مدیر سرور هماهنگ کنید.

غیرفعال‌کردن مخزن به معنی حذف برنامه نصب‌شده نیست، اما ممکن است دریافت به‌روزرسانی‌های بعدی آن برنامه را متوقف کند. پس برای مخزن موردنیاز، جایگزین پشتیبانی‌شده یا برنامه ارتقای برنامه را مشخص کنید.

نام نسخه را با چرخه پشتیبانی رسمی اوبونتو و وضعیت اشتراک یا پشتیبانی سرور خود مقایسه کنید. نسخه خارج از پشتیبانی استاندارد لزوماً به این معنا نیست که باید فوراً نشانی هر مخزن را به یک آدرس دلخواه تغییر داد. بسته به نسخه و نوع پشتیبانی، مسیر ارتقا یا دسترسی به مخزن تاریخی متفاوت است.

اوبونتو برای هر نسخه مسیر و دوره پشتیبانی مشخصی دارد؛ راهنمای رسمی ارتقای Ubuntu Server و اطلاعیه پایان پشتیبانی نسخه دقیق خود را پس از گرفتن بکاپ و آزمون برنامه‌ها دنبال کنید. برای نمونه، اطلاعیه پایان عمر Ubuntu 25.10 از انتقال آن نسخه به آرشیو قدیمی و مسیر ارتقای مناسب صحبت می‌کند. وجود old-releases مجوز جایگزین‌کردن کورکورانه همه مخزن‌های رسمی و شخص ثالث نیست؛ استفاده از مخزن تاریخی به‌تنهایی نیز به معنی دریافت به‌روزرسانی امنیتی جاری نیست.

اگر سایت به PHP، پایگاه داده یا پنل خاصی وابسته است، ارتقای سیستم‌عامل را نخست در نسخه آزمایشی و با برنامه بازگشت انجام دهید. تغییر نام نسخه در فایل مخزن به‌تنهایی سیستم‌عامل را ارتقا نمی‌دهد و می‌تواند بسته‌های ناسازگار وارد کند.

پس از اصلاح یا غیرفعال‌سازی هدفمند، دوباره اجرا کنید:

انتظار دارید خطای مخزن مشخص‌شده برطرف شود و سایر مخزن‌های ضروری نیز بدون خطا پاسخ بدهند. اگر پیام تازه‌ای مانند خطای کلید امضا ظاهر شد، آن را به‌عنوان مسئله جدا بررسی کنید. برای دیدن برنامه پیشنهادی نصب یک بسته، بدون اعمال تغییر، نام واقعی را جایگزین کنید:

گزینه -s فقط برنامه پیشنهادی را نشان می‌دهد. اگر حذف یا تغییر ناخواسته سرویس‌های مهم پیشنهاد شده، نصب واقعی را شروع نکنید. اگر به‌دنبال رفع وابستگی‌های ناسازگار هستید، راهنمای held broken packages مراحل مناسب آن را توضیح می‌دهد.

در صورت بدتر شدن وضعیت، ورودی تغییرکرده را از نسخه ثبت‌شده و با حفظ سایر فایل‌ها به حالت قبلی برگردانید و دوباره apt-get update را بررسی کنید. برای انتخاب منابع و مدیریت سیستم‌عامل، صفحه سرور مجازی ایران نت‌آرام را ببینید؛ علت خطای مخزن به تنظیمات و نسخه همان سرور بستگی دارد.