محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
گواهی SSL سایت فعال است و میخواهید مرورگرها همیشه اتصال امن HTTPS را انتخاب کنند. تنظیم HSTS برای همین منظور به کار میرود، اما اگر بدون بررسی گزینه پوشش زیردامنهها را فعال کنید، ممکن است زیردامنهای که هنوز HTTPS سالم ندارد برای کاربران باز نشود.
در این راهنما ابتدا نامهای واقعی سایت را بررسی میکنیم، بعد با مدت کوتاه و بدون گزینههای گسترده تنظیم را آزمایش میکنیم. نمونه فرمانها برای مدیر فنی است؛ در هاست اشتراکی یا سرویس مدیریتشده، ممکن است لازم باشد همین مراحل را با پشتیبانی میزبان انجام دهید.
HSTS دقیقاً چه میکند؟
وقتی مرورگر از یک اتصال HTTPS معتبر، هدر
Strict-Transport-Security را دریافت کند، برای مدت مشخصی به خاطر میسپارد که ارتباطهای بعدی با آن نام باید از HTTPS استفاده کنند. برای نمونه، max-age=300 یعنی مدت نگهداری سیاست برای آن مرورگر ۳۰۰ ثانیه است.HSTS گواهی صادر یا تمدید نمیکند و به تنهایی جای تغییرمسیر HTTP به HTTPS را نمیگیرد. اگر گواهی نامعتبر شود، کاربری که سیاست را دریافت کرده ممکن است نتواند هشدار را بهسادگی دور بزند؛ پس سلامت و تمدید گواهی اهمیت بیشتری پیدا میکند. هدر ارسالشده از پاسخ HTTP معمولی نیز برای فعالسازی HSTS قابل اتکا نیست؛ باید از مسیر HTTPS معتبر ارائه شود.
۱. فهرست نامهایی را که واقعاً استفاده میکنید بسازید
دامنه اصلی،
www، فروشگاه، ورود، پنل وب، API و هر زیردامنه متعلق به سرویس دیگر را فهرست کنید. ممکن است example.com سالم باشد ولی shop.example.com روی سرویس متفاوتی قرار داشته باشد. نامهای آزمایشی و قدیمی که هنوز مشتری از آنها استفاده میکند را هم فراموش نکنید.هر نام مورد استفاده را با HTTPS در مرورگر مستقل باز کنید و نام و تاریخ گواهی ارائهشده و نبود هشدار را ببینید. اگر CDN دارید، گواهی لبه و ارتباط امن CDN با مبدأ را مطابق تنظیم سرویس جدا بررسی کنید. گواهی منقضی یا نام اشتباه را ابتدا طبق راهنمای خطای تاریخ گواهی و راهنمای خطای نام گواهی رفع کنید.
برای آزمون پاسخ عمومی یک نام، در ترمینال دارای curl نشانی نمونه را جایگزین کنید:
کد / دستورcurl -sS --max-time 15 -D - -o /dev/null 'https://example.com/'
فرمان یک درخواست میفرستد و سربرگها را نشان میدهد، بدون اینکه بدنه صفحه را چاپ کند. خطای اعتماد گواهی را با غیرفعالکردن بررسی TLS نادیده نگیرید. اگر پاسخ تغییرمسیر است، مقصد آن را نیز با نشانی درست جداگانه بررسی کنید. این یک آزمون از یک شبکه است و سلامت همه مبدأها یا دستگاهها را تضمین نمیکند.
۲. ببینید کدام سرویس هدر را اضافه میکند
در خروجی فرمان بالا دنبال
Strict-Transport-Security بگردید. ممکن است هدر را وبسرور، CDN، پنل هاست یا افزونه امنیتی اضافه کند. قبل از تغییر، محل مسئول و مقدار فعلی را یادداشت کنید. چند تنظیم جداگانه که هدرهای ناسازگار میفرستند تشخیص را دشوار میکنند؛ به جای اضافهکردن یک تنظیم دیگر، یکی از لایهها را مسئول مدیریت آن کنید.در پنل هاست اشتراکی، از میزبان درباره روش پشتیبانیشده برای دامنه خود بپرسید. اگر CDN را مسئول هدر کردهاید، تنظیم مبدأ لزوماً همان چیزی نیست که مرورگر میبیند. تغییر روی مسیر زنده را پیش از بررسی همه دامنهها انجام ندهید.
۳. با زمان کوتاه و بدون پوشش گسترده شروع کنید
برای یک آزمون کنترلشده روی نامی که HTTPS سالم دارد، مقدار زیر سیاستی پنجدقیقهای برای همان نام تعریف میکند:
کد / دستورStrict-Transport-Security: max-age=300
در این گام
includeSubDomains و preload وجود ندارد. در پنلی که فقط مقدار هدر را میخواهد، معمولاً باید max-age=300 را وارد کنید، نه نام هدر را دوباره داخل مقدار. قالب دقیق هر پنل متفاوت است. اگر نام اصلی از قبل سیاست طولانیتری با پوشش زیردامنه صادر کرده، صرف فرستادن نمونه کوتاه برای یک زیردامنه الزاماً آن سیاست والد را حذف نمیکند؛ قبل از تغییر وضعیت موجود را با مدیر سرویس بررسی کنید.نمونه Nginx برای مدیر سرور
در Nginx مستقل، مدیر میتواند در پیکربندی میزبان HTTPS مربوط، از این دستور نمونه استفاده کند:
کد / دستورadd_header Strict-Transport-Security "max-age=300" always;
محل فایل و تنظیمات فعال در هر سرور فرق میکند. پیش از تغییر، نسخه پشتیبان تنظیمات و روش بازگشت را نگه دارید و وجود هدر مشابه در CDN یا تنظیمات دیگر را بررسی کنید. نحوه ارثبری
add_header در بلوکهای داخلی نیز مهم است؛ صرف گذاشتن یک خط در فایل به معنی ارسال آن در تمام پاسخها نیست.پس از ویرایش، در ترمینال سرور Nginx تنظیمات را آزمایش کنید:
کد / دستورsudo nginx -t
اگر آزمون موفق بود، در سروری که Nginx با systemd مدیریت میشود، بارگذاری مجدد معمولاً با دستور زیر انجام میشود:
کد / دستورsudo systemctl reload nginx
فرمان نخست خطاهای پایه پیکربندی را بررسی میکند و فرمان دوم تنظیم را دوباره بارگذاری میکند. اگر آزمون یا بارگذاری خطا داد، فایل سالم قبلی را طبق روش سرور برگردانید و خطا را رفع کنید. در سرور دارای کنترلپنل، ویرایش دستی ممکن است با تنظیمات تولیدشده پنل تداخل داشته باشد؛ از روش مستند همان سرویس استفاده کنید.
۴. پاسخ واقعی را دوباره ببینید و مدت را بهتدریج افزایش دهید
فرمان curl مرحله اول را برای نامی که تغییر کرده تکرار کنید و مطمئن شوید فقط مقدار مورد انتظار در پاسخ HTTPS به مشتری دیده میشود. سپس در مرورگر آزمایشی همان نام را با
http:// وارد کنید و ببینید پس از دریافت سیاست به HTTPS هدایت میشود. نتیجه مرورگر به سابقه سیاست همان مرورگر و وضعیت preload نیز وابسته است.اگر گواهی، تغییرمسیر و همه سرویسهای درگیر پایدارند، مدت
max-age را بر اساس برنامه عملیاتی به تدریج بیشتر کنید. افزایش مدت، تعهد شما به نگهداری HTTPS سالم را طولانیتر میکند؛ قبل از انتخاب عدد زیاد درباره تمدید گواهی و دسترسی به پنل DNS و مبدأ مطمئن شوید.۵. درباره includeSubDomains و preload عجله نکنید
گزینه
includeSubDomains سیاست نام والد را به زیردامنههای آن نیز گسترش میدهد. پیش از افزودنش همه زیردامنههای مورد استفاده، حتی سرویسهای میزبانیشده نزد شخص ثالث را با HTTPS معتبر امتحان و با مسئول هر سرویس هماهنگ کنید. اگر یکی از آنها فقط HTTP دارد یا گواهی معتبری ندارد، فعالکردن زودهنگام میتواند دسترسی کاربرانش را مختل کند.گزینه
preload و ثبت در فهرست مرورگرها مرحلهای جدا و با پیامد طولانیتر است. اضافهکردن کلمه preload به هدر به تنهایی به معنی ثبت خودکار در فهرست نیست؛ شرایط و فرایند ثبت جداگانه وجود دارد. پس از قرارگرفتن در فهرست، حذف آن به زمان انتشار نسخههای مرورگر وابسته است و فوری نیست. تا وقتی دامنه و تمام زیردامنههای لازم برای استفاده بلندمدت از HTTPS آماده نیستند، آن را فعال یا درخواست نکنید.اگر پس از تغییر مشکلی ایجاد شد
اگر سایت اصلی با HTTPS معتبر در دسترس است و سیاست فقط به صورت عادی و بدون preload در مرورگر ثبت شده، مدیر میتواند در پاسخ HTTPS همان نام، مقدار
max-age=0 را ارائه کند تا مرورگری که آن پاسخ معتبر را میبیند سیاست ذخیرهشده همان میزبان را حذف کند. این کار سیاست والد، سیاست ثبتشده جداگانه برای زیردامنه دیگر یا ثبت preload را لزوماً از بین نمیبرد؛ مرورگر باید پاسخ معتبر را واقعاً دریافت کند.اگر خود HTTPS خراب شده است، اول گواهی، نام و مسیر اتصال را اصلاح کنید تا مرورگر بتواند پاسخ معتبر بگیرد. برای دامنه preload شده، روند رسمی حذف و زمان انتشار مرورگرها را بررسی کنید. پاککردن تصادفی تنظیمات دامنه یا خاموشکردن امنیت سراسری، راهحل مطمئن نیست.
پس از اصلاح، هدر و صفحههای مهم را از چند دستگاه و مسیر بررسی کنید. برای شناخت انواع گواهی SSL نتآرام، صفحه سرویس را ببینید؛ HSTS زمانی مفید است که گواهی و HTTPS نیز درست نگهداری شوند.
منابع فنی: مرجع هدر HSTS در MDN و راهنمای عملی تنظیم TLS.
برچسبها:
اشتراکگذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
