محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
در پنل DNS دامنه کنار رکورد ایمیل عددهایی مانند ۱۰ و ۲۰ می‌بینید. آیا عدد بزرگ‌تر یعنی سرور مهم‌تر است؟ اگر دو رکورد اضافه کنید، ایمیل‌ها حتماً در دو صندوق ذخیره می‌شوند؟ پاسخ هر دو سؤال خیر است. این عدد ترتیب ترجیح سرورهای دریافت ایمیل را مشخص می‌کند و صرف اضافه‌کردن یک رکورد، سرویس پشتیبان سالم نمی‌سازد.
پیش از تغییر DNS، باید بدانیم کدام سرویس مسئول دریافت ایمیل دامنه است و هر سرور برای پذیرش و تحویل پیام چگونه تنظیم شده. تغییر اشتباه MX ممکن است دریافت ایمیل شرکت یا فروشگاه را قطع کند.
MX به زبان ساده چیست؟
وقتی کسی به
info@example.com ایمیل می‌فرستد، سرور فرستنده برای پیدا کردن مقصد معمولاً رکوردهای MX دامنه example.com را می‌پرسد. هر رکورد نام یک سرور دریافت و یک عدد اولویت دارد. این رکورد درباره مسیر دریافت پیام برای دامنه است؛ تنظیم برنامه ارسال SMTP و رمز صندوق موضوع دیگری است.مثال زیر فرضی است و نباید به‌عنوان تنظیم آماده برای دامنه واقعی کپی شود:
کد / دستورexample.com. MX 10 mail-a.example.com.
example.com. MX 20 mail-b.example.com.
عدد کوچک‌تر ترجیح بیشتری دارد؛ بنابراین فرستنده معمولاً ابتدا سرور با عدد ۱۰ را امتحان می‌کند. اگر آن سرور قابل استفاده نباشد، بسته به نوع خطا، رفتار و سیاست فرستنده، ممکن است سراغ مقصد بعدی برود یا بعداً دوباره تلاش کند. توضیح Cloudflare درباره رکورد MX نیز این ترتیب را نشان می‌دهد. عدد ۲۰ به معنی ۲۰ درصد ترافیک یا بیست پیام نیست.
اگر دو مقصد عدد یکسان داشته باشند، سرورهای فرستنده می‌توانند بین آن‌ها انتخاب کنند؛ از روی عدد مساوی نمی‌توان قول توزیع دقیق و برابر یا کپی‌شدن هر پیام در هر دو سرور داد.
چطور رکوردهای فعلی دامنه را ببینیم؟
در ویندوز، Start را باز کنید،
کد / دستورcmd را جست‌وجو کنید و در Command Prompt بنویسید:nslookup -type=MX example.com
example.com را با دامنه واقعی خود عوض کنید. این دستور از DNS تنظیم‌شده دستگاه می‌پرسد و تنظیمی را تغییر نمی‌دهد. در نتیجه، به عدد preference یا اولویت و نام سرور ایمیل توجه کنید. خروجی ممکن است بر اساس برنامه و DNS استفاده‌شده شکل متفاوتی داشته باشد.برای بررسی اینکه نام یک سرور مقصد به نشانی شبکه تبدیل می‌شود، نام همان سرور را جداگانه بپرسید:
کد / دستورnslookup mail-a.example.com
نام نمونه را با مقصد واقعی جایگزین کنید. دیدن IP ثابت نمی‌کند سرویس ایمیل روشن است یا صندوق شما را می‌پذیرد؛ فقط بخشی از مسیر نام به نشانی را نشان می‌دهد. پاسخ DNS ممکن است برای مدتی در حافظه باقی بماند، بنابراین بعد از تغییر باید نتیجه را با زمان انتظار و پاسخ DNS مسئول دامنه نیز مقایسه کرد.
مقصد MX باید نام میزبانی باشد که به رکورد آدرس مناسب می‌رسد؛ تنظیم آن روی یک نام مستعار CNAME مطابق قواعد MX مناسب نیست. اگر ارائه‌دهنده ایمیل نام مشخصی داده، دقیقاً همان نام و اولویت مستند را استفاده کنید و از حدس‌زدن IP یا افزودن پروکسی وب به مسیر ایمیل پرهیز کنید.
سرور ایمیل پشتیبان واقعاً چه کاری می‌کند؟
یک سرور پشتیبان که درست راه‌اندازی شده باشد، ممکن است هنگام در دسترس نبودن سرور اصلی پیام‌ها را بپذیرد و برای تحویل بعدی در صف نگه دارد. برای این کار خود سرویس باید دامنه مجاز، گیرندگان، سیاست نگهداری، امنیت و مسیر تحویل به سرور اصلی را بشناسد. ثبت عدد ۲۰ در DNS این تنظیمات را خودکار ایجاد نمی‌کند.
اگر سرور دوم صندوق‌ها را نشناسد یا اشتباه تنظیم شده باشد، ممکن است پیام را نپذیرد، تحویل آن را به تأخیر بیندازد یا مشکلات امنیتی ایجاد کند. سرور پشتیبان لزوماً نسخه دومِ قابل مشاهده صندوق‌ها و سابقه ایمیل نیست. برای داشتن نسخه قابل بازیابی باید سیاست پشتیبان‌گیری و آزمون بازیابی صندوق‌ها جداگانه وجود داشته باشد.
همچنین نبود سرور پشتیبان به این معنی نیست که هر پیام فوراً نابود می‌شود؛ بسیاری از سرورهای فرستنده برای خطاهای موقت، طبق سیاست خودشان دوباره تلاش می‌کنند. مدت و نتیجه تلاش‌ها یکسان و تضمین‌شده نیست. اگر به تداوم دریافت نیاز دارید، درباره رفتار دقیق و تعهد سرویس با ارائه‌دهنده خود توافق کنید.
قبل از افزودن یا تغییر MX این مراحل را انجام دهید
- سرویس فعلی دریافت ایمیل، نام مسئول و رکوردهای موجود را مشخص و از آن‌ها نسخه متنی همراه TTL تهیه کنید.
- از ارائه‌دهنده بخواهید نام مقصدها، اولویت‌ها و اینکه آیا سرور دوم واقعاً برای دامنه شما آماده است را تأیید کند. نام مقصد یک سرویس دیگر را صرفاً برای داشتن دو رکورد اضافه نکنید.
- پنل DNS مسئول دامنه را پیدا کنید. پنل ثبت دامنه و پنل مدیریت رکوردها ممکن است در دو شرکت متفاوت باشند.
- فقط رکوردهایی را که طرح تأییدشده نیاز دارد تغییر دهید. رکوردهای SPF، DKIM و بقیه تنظیمات ایمیل را بدون دلیل حذف نکنید. اگر سایت روی همان دامنه است، رکوردهای وب نیز باید حفظ شوند.
- پس از ذخیره، خروجی MX را دوباره ببینید و تفاوت پاسخ عمومی و رکورد تازه را تا پایان زمان کش پیگیری کنید.
چطور عملکرد را بدون از دست دادن پیام آزمایش کنیم؟
از دو صندوق آزمایشی که تحت کنترل دارید به نشانی واقعی خود پیام بفرستید و زمان دریافت و پاسخ احتمالی را ثبت کنید. صرف موفقیت یک پیام نشان نمی‌دهد سرور پشتیبان در زمان قطع اصلی درست عمل خواهد کرد. آزمایش قطع سرور اصلی روی سرویس واقعی می‌تواند ایمیل مشتریان را مختل کند؛ سناریوی جایگزینی را با ارائه‌دهنده در محیط کنترل‌شده یا زمان توافق‌شده بررسی کنید.
اگر ایمیل بعد از تغییر نرسید، متن پیام برگشتی یا وضعیت صف فرستنده، نام گیرنده، زمان و پاسخ MX را به مدیر ایمیل بدهید؛ رمز صندوق را ارسال نکنید. برای برنامه انتقال سرویس بدون از دست دادن پیام‌های قبلی، راهنمای انتقال ایمیل دامنه را بخوانید. صفحه ثبت دامنه نت‌آرام نیز امکانات ثبت را معرفی می‌کند؛ تنظیم ایمیل باید طبق سرویس دریافت‌کننده واقعی انجام شود.
برچسب‌ها:
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاه‌ها (۰)
دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام