محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
برای سرور اختصاصی پورت یک گیگابیت گرفتهاید، اما لینوکس روی کارت شبکه عدد 100Mb/s نشان میدهد یا انتقال فایل خیلی کمتر از انتظار است. آیا سرور خراب است؟ نه لزوماً. باید بین سرعت اتصال فیزیکی کارت به سوییچ، محدودیت قراردادی سرویس و سرعت واقعی یک دانلود تفاوت بگذاریم.
در این آموزش ابتدا نوع شبکه و کارت درست را پیدا میکنیم، سپس سرعت و خطاها را میخوانیم و برای بررسی کابل یا تنظیم سوییچ با مرکز داده هماهنگ میشویم. دستورها در بخش تشخیص عمدتاً فقطخواندنیاند. تغییر عجولانه سرعت کارت از راه دور میتواند اتصال شما را قطع کند.
یک گیگابیت با ۱۰۰ مگابایت بر ثانیه فرق دارد
سرعت لینک شبکه معمولاً با بیت بر ثانیه بیان میشود، در حالی که برخی برنامههای دانلود سرعت را با بایت بر ثانیه نشان میدهند. هر بایت هشت بیت است؛ بنابراین یک گیگابیت بر ثانیه در تبدیل ساده حدود ۱۲۵ مگابایت بر ثانیه است، پیش از درنظرگرفتن سربار و محدودیتهای دیگر. این عدد سقف نظری تبدیل است و تضمین سرعت دانلود واقعی نیست.
سرعت یک انتقال همچنین به دیسک فرستنده و گیرنده، مسیر اینترنت، تأخیر، همزمانی ترافیک، محدودیت سرویس و خود برنامه وابسته است. ممکن است لینک فیزیکی یک گیگابیت باشد ولی یک دانلود خاص بسیار کمتر انجام شود. برعکس، اگر خود لینک مذاکرهشده روی ۱۰۰ مگابیت است، ابتدا علت همان ارتباط را بررسی کنید. راهنمای تفاوت سرعت پورت و ترافیک ماهانه این دو مفهوم را جدا میکند.
قدم اول: مطمئن شوید کارت فیزیکی درست را بررسی میکنید
از طریق SSH یا کنسول مجاز وارد سرور لینوکسی شوید. برای دیدن نام رابطهای شبکه، دستور زیر را اجرا کنید:
کد / دستورip -br link
فهرستی از رابطها و وضعیت کلی آنها میبینید. نامهایی مانند
eno1، ens...، bond0 یا رابطهای مجازی ممکن است وجود داشته باشند. رابطی که سرویس واقعاً از آن استفاده میکند را از تنظیم شبکه، مسیر و مشخصات سرور پیدا کنید؛ اسم eth0 را برای همه دستگاهها فرض نکنید.برای دیدن مسیر پیشفرض میتوانید اجرا کنید:
کد / دستورip route show default
این خروجی معمولاً رابط مسیر پیشفرض IPv4 را نشان میدهد، اما سروری با چند شبکه، bond، VLAN یا مسیر سیاستی میتواند پیچیدهتر باشد. در چنین شرایطی رابط منطقی را با اعضای فیزیکی و مستند پیکربندی خود تطبیق دهید. داخل VPS یا ماشین مجازی، سرعت نمایشدادهشده رابط مجازی الزاماً سرعت فیزیکی میزبان یا سقف قراردادی سرویس نیست.
قدم دوم: سرعت لینک و مذاکره را بخوانید
اگر ابزار رسمی
کد / دستورethtool در سیستم نصب است و نام کارت فیزیکی شما برای مثال eno1 است، از دستور زیر استفاده کنید:sudo ethtool eno1
نام نمونه را با رابط واقعی عوض کنید. در خروجی، مقدارهای Speed، Duplex، Auto-negotiation و Link detected را بخوانید. برای نمونه،
Speed: 100Mb/s یعنی آن رابط در زمان نمونهگیری سرعت لینک ۱۰۰ مگابیت گزارش کرده است. Link detected: no یعنی در همان لحظه لینک گزارش نشده؛ علت میتواند کابل، پورت مقابل، خاموشی یا موارد دیگر باشد.اگر
Speed: Unknown یا خطای پشتیبانی دیدید، ممکن است رابط مجازی، کارت بدون پشتیبانی مناسب یا لینک قطعشده باشد. این خروجی بهتنهایی خرابی کارت را ثابت نمیکند. اگر ethtool موجود نیست، مدیر مجاز میتواند بسته رسمی مربوط به توزیع را طبق سیاست سرور نصب کند؛ ابزار ناشناس دانلود نکنید.در خروجی، قابلیتهای کارت و حالتهای اعلامشده را با سرعت مذاکرهشده اشتباه نگیرید. کارت ممکن است از یک گیگابیت پشتیبانی کند ولی به علت ترکیب تنظیم دو سمت یا مشکل مسیر فیزیکی با سرعت پایینتری متصل شده باشد. مستند شبکه هسته لینوکس خواندن وضعیت لینک و نقش سازگاری دو طرف را توضیح میدهد.
قدم سوم: خطاها و تغییر آنها را ثبت کنید
برای دیدن شمارندههای همان رابط، نام واقعی را جایگزین کنید:
کد / دستورip -s link show dev eno1
شمارندههای RX و TX میتوانند بستهها، خطاها و موارد دورریختهشده را نشان دهند. این اعداد از زمان راهاندازی یا بازنشانی مربوط جمع شدهاند؛ یک عدد غیرصفر قدیمی بهتنهایی خرابی فعلی را ثابت نمیکند. مقدار و زمان را ثبت کنید و پس از یک بازه مشابه دوباره بخوانید. اگر خطاها همزمان با مشکل پیوسته زیاد میشوند، نتیجه را برای بررسی سختافزار و شبکه نگه دارید.
بعضی کارتها آمار اضافی در
ethtool -S eno1 دارند، اما معنی و پشتیبانی هر شمارنده به درایور و مدل وابسته است. از انتشار IPهای خصوصی، تنظیمات شبکه و شناسه تجهیزات در فضای عمومی خودداری کنید.اگر لینک ۱۰۰ مگابیت است، چه چیزهایی را مطرح کنیم؟
ابتدا مشخصات واقعی سرویس و پورتی را که به سرور وصل شده با مرکز داده تطبیق دهید. ممکن است قرارداد سرعت مشخصی داشته باشد یا سیاست محدودسازی در جایی غیر از مذاکره فیزیکی اعمال شود. سپس زمان مشاهده، نام سرور و رابط، خروجی خواندنی سرعت، duplex و رشد شمارندههای خطا را در کانال امن برای مسئول شبکه بفرستید.
کابل، کانکتور، نوع ماژول یا پورت سوییچ ممکن است در سرعت مذاکرهشده اثر داشته باشند. در مرکز داده، مسئول مجاز میتواند سلامت کابل و پورت، قابلیت و تنظیم دو سمت و نتیجه تعویض کنترلشده را بررسی کند. تعویض کابل یا جابهجایی پورت روی سرور فعال ممکن است قطع موقت شبکه ایجاد کند؛ زمان آن را با مسئول سرویس هماهنگ کنید.
آیا باید سرعت را دستی روی یک گیگابیت بگذاریم؟
نه صرفاً به این دلیل که عدد ۱۰۰ دیده میشود. سرعت، duplex و مذاکره دو سمت باید با سختافزار و تنظیم پورت مقابل سازگار باشند. اجبار یک سمت به تنظیمی که سمت دیگر پشتیبانی نمیکند میتواند لینک را قطع یا ناپایدار کند. بدون کنسول خارج از شبکه و برنامه بازگشت، تغییر از راه SSH خطرناک است.
اگر بررسی سختافزاری نشان دهد تنظیم لازم است، مدیر شبکه و مرکز داده باید مقادیر دو سمت را مطابق مدل دستگاه، مستندات و معماری موجود هماهنگ کنند. پیش از تغییر، تنظیم فعلی و روش بازگشت را ثبت کنید؛ پس از آن سرعت لینک، وضعیت سرویس و خطاها را دوباره ببینید. هیچ فرمان یکسانی برای همه کارتها و سوییچها مناسب نیست.
سرعت واقعی را بدون فشار نامناسب بسنجید
پس از تأیید لینک، یک انتقال آزمایشی با فایل غیرحساس، مقصد مجاز و زمان هماهنگ انجام دهید. حجم فایل، زمان انتقال و سرعت ثبتشده را یادداشت کنید. آزمایش در اینترنت عمومی علاوه بر سرور شما به مسیر و مقصد هم وابسته است؛ برای جداسازی علت، آزمون بین دو نقطه تحت کنترل و با ابزار مورد تأیید تیم شبکه مفیدتر است. سرویس آزمایش را بدون حفاظت در اینترنت عمومی باز نکنید.
در پایان، سرعت مذاکرهشده، تغییر شمارندهها و عملکرد برنامه را در بازه مشابه پیش و پس از اقدام مقایسه کنید. اگر لینک درست است ولی سایت کند میماند، دیسک، برنامه و مسیر کاربران را جداگانه بررسی کنید. برای انتخاب و بررسی مشخصات سرویس، صفحه سرور اختصاصی ایران نتآرام در دسترس است؛ مشخصات هر پورت باید در قرارداد همان سرویس تأیید شود.
برچسبها:
اشتراکگذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
