محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
در صفحهٔ خرید سرور مجازی چند عدد می‌بینید: تعداد CPU، مقدار RAM و فضای NVMe. اگر تازه می‌خواهید از هاست به VPS بروید، انتخاب بین آن‌ها می‌تواند گیج‌کننده باشد. آیا دو هسته کافی است؟ حافظهٔ بیشتر بهتر است یا دیسک سریع‌تر؟
برای پاسخ، اول باید بدانیم چه برنامه‌ای اجرا می‌کنید. یک سایت ساده، فروشگاه، دیتابیس و پردازش ویدئو نیاز یکسانی ندارند. در این آموزش نقش هر بخش را توضیح می‌دهیم و روشی برای انتخاب اولیه و بررسی بعد از راه‌اندازی داریم.
CPU مسئول انجام کار است
پردازنده کد برنامه را اجرا می‌کند و محاسبات را انجام می‌دهد. اگر برنامه کار محاسباتی زیادی دارد، CPU اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. مثلاً ساخت گزارش سنگین یا تبدیل فایل می‌تواند با بازکردن یک صفحهٔ آماده فرق زیادی داشته باشد.
در سرور مجازی معمولاً تعداد vCPU نوشته می‌شود؛ یعنی پردازندهٔ مجازی در اختیار ماشین. این عدد به‌تنهایی کیفیت یا میزان اختصاص منابع فیزیکی را نشان نمی‌دهد. مدل پردازنده، سیاست اشتراک و محدودیت پلن هم اثر دارند. چهار vCPU در دو سرویس مختلف الزاماً عملکرد یکسانی ندارند.
بعضی کارها می‌توانند بین چند هسته تقسیم شوند، اما بعضی‌ها عمدتاً یک هسته را مشغول می‌کنند. برای برنامه‌ای از نوع دوم، اضافه‌شدن هسته‌ها لزوماً همان کار واحد را به همان نسبت سریع‌تر نمی‌کند. اگر علت کندی را نمی‌دانید، از توسعه‌دهنده بخواهید مصرف برنامه هنگام همان کار را بررسی کند.
RAM فضای کار برنامه‌هاست
وقتی برنامه اجرا می‌شود، داده‌های مورد استفاده‌اش در حافظه قرار می‌گیرند. دیتابیس، وب‌سرور و پردازش‌های پس‌زمینه هر کدام سهمی از RAM می‌خواهند. کمبود حافظه می‌تواند باعث انتظار، استفادهٔ زیاد از دیسک برای جابه‌جایی داده یا توقف برنامه شود.
فرض کنید سایت و دیتابیس روی یک VPS هستند و شب‌ها گزارش هم ساخته می‌شود. نیاز حافظه را فقط از صفحهٔ اول سایت حدس نزنید؛ زمان اجرای هم‌زمان این اجزا مهم است. برای شروع، مصرف معمول و مصرف هنگام کار سنگین را ببینید و فضایی برای افزایش موقت مصرف در نظر بگیرید.
در لینوکس، پر بودن ظاهری RAM همیشه بد نیست؛ بخشی ممکن است برای کش استفاده شده باشد. اگر نمودار شما نگران‌کننده است، آموزش بررسی فشار حافظه توضیح می‌دهد چه چیزهایی را کنار درصد مصرف بخوانید.
NVMe: سرعت دیسک با مقدار فضا فرق دارد
عدد گیگابایت می‌گوید چقدر داده جا می‌شود. اما سرعت خواندن و نوشتن موضوع دیگری است. NVMe نوعی دسترسی به ذخیره‌سازی سریع است و برای بعضی بارهای کاری، مثل دیتابیس، مفید است. با این حال عبارت NVMe تمام وضعیت سرویس را توضیح نمی‌دهد؛ محدودیت سرعت و تعداد عملیات و بار دیگر مصرف‌کنندگان هم مهم‌اند.
برای ظرفیت، فایل‌های فعلی را بشمارید و رشد آن‌ها را هم حساب کنید. تصاویر، فایل دانلودی، دیتابیس، لاگ‌ها و نسخه‌های موقت می‌توانند فضا بگیرند. دیسک را از روز اول تا مرز پرشدن انتخاب نکنید. اگر بکاپ محلی موقت ساخته می‌شود، آن فضا نیز لازم است؛ نسخهٔ مستقل بکاپ باید در محل جدا باشد.
چطور یک انتخاب اولیهٔ معقول داشته باشیم؟
نام نرم‌افزار، تعداد سایت‌ها، نوع دیتابیس، حجم فعلی داده و زمان شلوغی را بنویسید. اگر اکنون سرویس دارید، نمودارهای مصرف هنگام شلوغی از تعداد بازدید روزانه مفیدترند. برای برنامهٔ تازه، مشخصات پیشنهادی سازنده یا توسعه‌دهنده نقطهٔ شروع است؛ سپس با استفادهٔ واقعی بررسی می‌کنیم.
برای مثال، فروشگاهی که هم‌زمان جست‌وجو، ثبت سفارش و همگام‌سازی انجام می‌دهد را فقط با یک وبلاگ مقایسه نکنید. در فروشگاه، مسیرهای پویا و دیتابیس اهمیت زیادی دارند. اگر کار شما پردازش فایل است، مدت اجرای یک نمونه و امکان تقسیم کار بین هسته‌ها را هم در نظر بگیرید.
از ارائه‌دهنده بپرسید ارتقای RAM، CPU و دیسک چگونه انجام می‌شود، آیا توقف لازم دارد و چه چیزی قابل کاهش نیست. انتخاب اولیه باید با امکان رشد هماهنگ باشد. داشتن امکان ارتقا جای اندازه‌گیری را نمی‌گیرد، ولی جلوی خرید بیش از نیاز از روز اول را می‌گیرد.
پس از راه‌اندازی سرور مجازی، چند روز عادی و یک دورهٔ شلوغ را بررسی کنید. اگر یک منبع محدود شده، همان را با شواهد اصلاح کنید. اگر همهٔ منابع آرام‌اند ولی صفحه کند است، ممکن است مشکل از کد یا ارتباط بیرونی باشد. بهترین پلن، بزرگ‌ترین عدد جدول نیست؛ سرویسی است که کار شما را با هزینه و مسئولیت قابل قبول انجام دهد.
برچسب‌ها:
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله بعدی
دیدگاه‌ها (۰)
دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام