وبلاگ نت‌آرامآموزش، تجربه و راهکارهای زیرساخت

RAM سرور پر شده؛ از کجا بفهمیم واقعاً حافظه کم داریم؟

در پنل سرور می‌بینید RAM تقریباً پر شده و نگران می‌شوید: «نکند سایت به حافظهٔ بیشتری نیاز دارد؟» اگر سرور لینوکسی دارید، پر بودن حافظه همیشه نشانهٔ مشکل نیست.

انتشار:
توسط تیم فنی نت‌آرام
۴ دقیقه زمان مطالعه
۰ دیدگاه
محتوای تخصصی، ساده و کاربردی
هماهنگ با هویت حرفه‌ای نت‌آرام
بازگشت به لیست مقالات
تصویر شاخص مقاله RAM سرور پر شده؛ از کجا بفهمیم واقعاً حافظه کم داریم؟ در وبلاگ نت‌آرام
محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
در پنل سرور می‌بینید RAM تقریباً پر شده و نگران می‌شوید: «نکند سایت به حافظهٔ بیشتری نیاز دارد؟» اگر سرور لینوکسی دارید، پر بودن حافظه همیشه نشانهٔ مشکل نیست. لینوکس از حافظهٔ آزاد برای نگه‌داشتن داده‌های پرکاربرد هم استفاده می‌کند تا دفعهٔ بعد سریع‌تر به آن‌ها دسترسی داشته باشد.
مسئله زمانی جدی می‌شود که برنامه‌ها برای پیدا کردن حافظه معطل شوند، مدام اطلاعات را بین RAM و دیسک جابه‌جا کنند یا ناگهان بسته شوند. در این آموزش فرق این حالت‌ها را روشن می‌کنیم و چند بررسی ساده انجام می‌دهیم. دستورها برای مدیر سروری است که به SSH دسترسی دارد؛ اگر سرور مدیریت‌شده دارید، می‌توانید همین بررسی‌ها را از پشتیبانی بخواهید.

اول ببینید واقعاً چه چیزی کند شده است

پیش از بازکردن ترمینال، یک مثال مشخص پیدا کنید. آیا ورود به مدیریت وردپرس کند شده؟ آیا همهٔ سایت‌ها کندند؟ آیا مشکل فقط هنگام بکاپ شبانه رخ می‌دهد؟ ساعت و عملیاتی را که کند بوده یادداشت کنید. عدد مصرف RAM بدون این اطلاعات ممکن است شما را به مسیر اشتباه ببرد.
مثلاً اگر سایت فقط ساعت دو شب کند می‌شود و همان موقع بکاپ، گزارش فروش و همگام‌سازی انبار اجرا می‌شوند، شاید مشکل اجرای هم‌زمان کارها باشد. ارتقای حافظه یکی از گزینه‌هاست، ولی پخش‌کردن این کارها در زمان‌های مختلف هم ممکن است کمک کند.

مصرف حافظه را بخوانیم، بدون اینکه چیزی را تغییر دهیم

پس از ورود به SSH، دستور زیر را اجرا کنید:
کد / دستورfree -h
این دستور اطلاعات را با واحدهای خوانا نشان می‌دهد. فقط به ستون free نگاه نکنید. ستون available برآورد می‌کند چه مقدار حافظه برای شروع برنامه‌های دیگر در دسترس است، بدون اینکه سرور نیاز جدی به جابه‌جایی داده‌ها به Swap پیدا کند. بنابراین free کم، در کنار available مناسب، الزاماً به معنی کمبود حافظه نیست.
Swap فضایی روی دیسک است که می‌تواند بخشی از داده‌های حافظه را نگه دارد. وجود مقداری داده در Swap به‌تنهایی خرابی نیست. جابه‌جایی پیوسته و زیاد هنگام کندی اهمیت بیشتری دارد. برای دیدن آن، این دستور را اجرا کنید:
کد / دستورvmstat 1 10
ده نمونه با فاصلهٔ یک ثانیه می‌گیرید. اولین ردیف معمولاً خلاصه‌ای از زمان روشن‌شدن سرور است؛ ردیف‌های بعدی وضعیت همین فاصله‌ها را نشان می‌دهند. ستون‌های si و so ورود و خروج دادهٔ Swap را نشان می‌دهند. اگر هنگام کندی مرتب فعالیت دارند، ارزش دارد موضوع را همراه با اطلاعات دیگر بررسی کنید؛ یک ردیف به‌تنهایی حکم قطعی نیست.

PSI به زبان ساده: برنامه‌ها چقدر معطل حافظه شده‌اند؟

شاخص PSI به جای اینکه فقط بگوید RAM چقدر پر است، زمان معطل‌شدن کارها برای منابع را نشان می‌دهد. روی لینوکسی که از این قابلیت پشتیبانی می‌کند، می‌توانید بخوانید:
کد / دستورcat /proc/pressure/memory
اگر فایل وجود نداشت، ممکن است قابلیت در کرنل یا تنظیمات سرور شما در دسترس نباشد. این خطا به معنی سالم یا خراب بودن حافظه نیست. نمونهٔ خروجی ممکن است چنین باشد:
کد / دستورsome avg10=2.00 avg60=0.50 avg300=0.10 total=123456 full avg10=0.20 avg60=0.05 avg300=0.01 total=23456
اعداد بالا فرضی‌اند. avg10، avg60 و avg300 میانگین درصد زمان انتظار در بازه‌های ۱۰، ۶۰ و ۳۰۰ ثانیه‌اند. در ردیف some دست‌کم بخشی از کارها معطل بوده‌اند؛ full وضعیت شدیدتری را نشان می‌دهد که همهٔ کارهای غیرخفته هم‌زمان متوقف شده‌اند. total زمان تجمعی است و نباید آن را درصد مصرف RAM بخوانید. توضیح رسمی PSI در مستندات لینوکس

این عددها را به اتفاق روی سایت وصل کنید

یک بار در زمان عادی و بار دیگر هنگام کندی، خروجی‌ها را بگیرید. اگر کندی با کم‌شدن available، فعالیت Swap و افزایش انتظار حافظه همراه است، کمبود حافظه احتمال قابل بررسی‌ای است. سپس با top ببینید کدام برنامه مصرف زیادی دارد؛ برای خروج از آن کلید q را بزنید.
برنامه‌ای که مصرفش پیوسته بالا می‌رود ممکن است ایراد نرم‌افزاری داشته باشد. در این حالت خرید RAM بیشتر شاید فقط زمان بروز مشکل را عقب بیندازد. اگر مصرف با کار واقعی کاربران بالا می‌رود و بعد پایین می‌آید، ظرفیت یا تعداد اجرای هم‌زمان برنامه‌ها را بررسی کنید.
یک نکتهٔ دیگر: برنامه‌ای داخل کانتینر ممکن است محدودیت حافظهٔ خودش را داشته باشد، حتی وقتی کل سرور حافظهٔ آزاد دارد. اگر در لاگ عبارتی مثل OOM یا کشته‌شدن فرایند می‌بینید، از مدیر سرور بخواهید محدودیت همان برنامه را هم بررسی کند.
برای درخواست ارتقای سرور مجازی، این اطلاعات بسیار مفیدتر از «RAM صد درصد است» هستند: ساعت مشکل، نمونهٔ کندی، سه خروجی بالا و نام برنامهٔ پرمصرف. به این ترتیب می‌توان تصمیم گرفت حافظه را افزایش دهیم، برنامه را اصلاح کنیم یا کارهای سنگین را بهتر زمان‌بندی کنیم.
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس

دیدگاه‌ها (۰)

دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام