خرید دامنه .house

برای یک پروژهٔ مشخص، نام پروژه می‌تواند پیش از پسوند بیاید؛ برای دفتر طراحی یا کسب‌وکار مسکن، نام برند انتخاب مناسبی است. مثلاً اگر چند پروژه دارید، لازم نیست برای هر اتاق یا هر عکس دامنهٔ تازه بخرید. یک دامنهٔ اصلی و صفحه‌های جدا برای پروژه‌ها، نقشه‌ها و خدمات، آدرس منظم‌تری به بازدیدکننده می‌دهد. نمونهٔ نام در این صفحه پیشنهاد کاربرد است؛ آزادبودن و پذیرفته‌شدن هر نام را در جست‌وجوی واقعی بررسی کنید.

.house مدرک مالکیت ساختمان، پروانهٔ فعالیت یا تأیید یک آگهی نیست. اگر سایتی برای معرفی ملک می‌سازید، وضعیت معامله، محل، اطلاعات تماس و نقش خود را درست بنویسید. اگر تصویر نمونهٔ طراحی است، آن را با عکس یک پروژهٔ اجراشده اشتباه نگیرید. دامنه به شما آدرس می‌دهد؛ اعتماد مخاطب به اطلاعات دقیق و پاسخ‌گویی شما وابسته است. این پسوند به‌تنهایی جایگاه خاصی در نتایج جست‌وجو ایجاد نمی‌کند.

انتخاب .house زمانی کاربردی‌تر است که موضوع خانه در کار شما پایدار باشد. برای یک فروشگاه با کالاهای کاملاً متفاوت یا برندی که بعداً موضوعش را عوض می‌کند، پسوند عمومی‌تر را هم مقایسه کنید. می‌توانید از صفحهٔ ثبت دامنه، پسوندهای دیگر را پیدا کنید و نام واحدی را در چند گزینه بسنجید. پیش از خرید، آدرس را در اندازهٔ کوچک روی کارت، تابلو و صفحهٔ موبایل امتحان کنید تا خواندنش آسان باشد.

صاحب امتیاز دامنه را از ابتدا درست مشخص کنید. اگر آدرس برای دفتر یا شرکت است، اطلاعات آن را با اختیار و هماهنگی همان مجموعه وارد کنید؛ اگر برای پروژهٔ شخصی است، راه تماس قابل استفادهٔ خودتان را داشته باشید. ایمیل ثبت باید در دسترس بماند تا اعلان تمدید، درخواست تأیید یا پیام مرتبط با دامنه را از دست ندهید. برای تغییر مدیر سایت، نام کاربری خدمات و صاحب امتیاز دامنه را یک چیز فرض نکنید؛ هر کدام مسئولیت جدا دارند.

نام معمول انگلیسی از حرف، عدد و خط تیره ساخته می‌شود و طول هر بخش نام در شکل ASCII یا A-label حداکثر ۶۳ نویسه است. ابتدا و انتهای نام خط تیره نگذارید. جفت خط تیره در جایگاه سوم و چهارم برای نام‌های بین‌المللی معتبر اختصاص دارد؛ فرم نام انگلیسی جای تأیید یک نام IDN نیست. نام‌های رزروشده یا دارای شرایط خاص نیز ممکن است در دسترس ثبت عمومی نباشند. نتیجهٔ همان نام و شرایط سفارش را پیش از پرداخت بخوانید.

اگر دقیقاً دو حرف سادهٔ انگلیسی ASCII انتخاب می‌کنید، استفاده از آن نباید بدون تأیید واقعی، وابستگی به دولت یا مدیر دامنهٔ کشوری را القا کند؛ این توجه به همهٔ چنین نام‌های دوحرفی مربوط است. برای نامی با حروف زبان‌های دیگر، جدول مجاز و شکل دقیق نوشتن آن اهمیت دارد. وجود پشتیبانی IDN به معنی پذیرش همهٔ واژه‌های فارسی نیست. در جدول عربی فعلی .house حروف پ، چ، ژ و گ وجود ندارند و ک و ی فارسی برای نام اصلی مجاز نیستند.

دورهٔ اولیهٔ ثبت .house از یک تا ده سال و به صورت سالانه است. مدت دلخواه و مبلغ جاری همان دوره را در سفارش بررسی کنید. هزینهٔ سال اول، تمدید و انتقال الزاماً یکسان نیست و قیمت یک نام ویژه ممکن است با نام معمول فرق داشته باشد. اگر برای همان نام، تمدید بالاتر از نرخ عمومی پیشنهاد می‌شود، شرایط تمدید باید هنگام ثبت اولیه به صورت مشخص نمایش داده شود؛ آن را بخوانید و فقط با پذیرش صریح همان شرایط خرید را نهایی کنید.

قیمت پایین‌تر سال اول، هزینهٔ تمام سال‌های آینده را تعیین نمی‌کند. برای پروژه‌ای که معرفی آن روی تابلو، قرارداد یا نمونه‌کار چاپ می‌شود، هزینهٔ نگهداری دامنه را هم در برنامهٔ خود بگذارید. ثبت چندساله می‌تواند نیاز به تمدید زودهنگام را کمتر کند، اما نام و اطلاعات تماس همچنان باید درست بمانند. انتخاب مدت بیشتر، رتبهٔ جست‌وجو یا فروش ملک را تضمین نمی‌کند و جای برنامه‌ریزی برای محتوا و خدمات را نمی‌گیرد.

بعد از ثبت، برای نمایش سایت باید دامنه را به سرویس مناسب وصل کنید. اگر سایت آماده دارید، نشانی‌های DNS لازم را از سرویس میزبانی آن بگیرید؛ اگر تازه شروع می‌کنید، ابتدا نیاز سایت، تصاویر و راه ارتباط مشتری را مشخص کنید. خرید دامنه به‌تنهایی شامل ساخت سایت، میزبانی، ایمیل یا تنظیم خودکار DNSSEC نیست. امکانات و هزینهٔ هر خدمت را در همان سفارش جدا بررسی کنید تا بدانید دقیقاً چه چیزی دریافت می‌کنید.

اگر دامنه با حذف معمول واجد شرایط در رجیستری حذف شود، طبق سیاست ICANN بلافاصله پس از انجام حذف، مهلت ۳۰روزهٔ درخواست بازیابی آغاز می‌شود. درخواست باید از طریق همان شرکت ثبت دامنه‌ای پیگیری شود که دامنه را حذف کرده است؛ درخواست در این مهلت با انجام موفق بازگردانی یکی نیست. این بازه از تاریخ انقضا شمرده نمی‌شود و حذف در مهلت اولیهٔ Add Grace استثنا دارد. هزینه و روند بازیابی را با تمدید معمول یکی نگیرید.

در چرخهٔ معمول EPP توضیح‌داده‌شده توسط ICANN، اگر تمام مهلت ۳۰روزه بدون بازگردانی بگذرد، پنج روز تقویمیِ حذف نهایی دنبال می‌شود. در این مرحله تمدید یا بازیابی ممکن نیست. پایان آن را تضمین خرید دوبارهٔ نام برای خودتان نگیرید؛ ممکن است فرد دیگری هم آن نام را بخواهد یا محدودیت دیگری وجود داشته باشد. برای حفظ آدرسی که به مشتری داده‌اید، تمدید پیش از انقضا بسیار قابل اتکاتر از انتظار برای خرید دوباره است.

تمدید، زمان اضافه‌شده به دورهٔ فعلی دامنه است و افق باقی‌ماندهٔ ثبت نباید از ده سال بیشتر شود. بنابراین یک دامنهٔ چندساله را نمی‌توان بدون توجه به زمان باقیمانده، دوباره برای هر تعداد سال تمدید کرد. پس از سفارش تمدید، نتیجهٔ انجام عملیات و تاریخ جدید را در حساب بررسی کنید. رسید پرداخت، وضعیت سفارش و تاریخ دامنه را کنار هم نگه دارید تا اگر عملیات نیاز به پیگیری داشت، اطلاعات مشخصی در اختیار داشته باشید.

شرکت فعلی می‌تواند انتقال در ۶۰ روز نخست ثبت اولیه یا تا ۶۰ روز پس از انجام موفق انتقال بین دو شرکت ثبت دامنهٔ قبلی را رد کند؛ در حالت دوم سیاست می‌تواند دورهٔ کوتاه‌تری داشته باشد. تغییر اساسی نام، نام سازمان یا ایمیل صاحب امتیاز نیز ممکن است قفل ۶۰روزهٔ انتقال ایجاد کند. اگر امکان انصراف قبلی از این قفل ارائه می‌شود، انتخاب آن باید پیش از درخواست تغییر صاحب امتیاز انجام شود. درخواست انتقالِ هنوز انجام‌نشده را مبنای انتقال قبلی نگیرید.

دو زمان جدا را با هم اشتباه نگیرید. اگر ابزار مدیریت کد و بازکردن قفل در اختیار صاحب امتیاز نباشد، سیاست ICANN ارائهٔ کد و رفع قفل انتقال را ظرف پنج روز تقویمی از درخواست اولیه لازم می‌داند. در روند انتقال، بازهٔ پنج روز تقویمیِ پاسخ شرکت فعلی از دریافت اعلان رجیستری دربارهٔ درخواست انتقال آغاز می‌شود. نبود پاسخ در این بازه به تأیید پیش‌فرض می‌انجامد؛ اعتبار درخواست، کد و دیگر شرایط انتقال همچنان باید رعایت شوند.

انتقال موفق معمولاً یک سال به مدت دامنه اضافه می‌کند، با رعایت سقف ده‌ساله و استثناهای سیاست. شرایط و مبلغ همان سفارش را ببینید و بعد از پایان عملیات، شرکت جدید و تاریخ دامنه را بررسی کنید. پیش از شروع، تنظیمات DNS و سرویس‌های وابسته را یادداشت کنید تا سایت و ایمیل بدون برنامه جابه‌جا نشوند. برای دامنه‌ای در مرحلهٔ بازیابی، انتقال معمول راه جایگزین درخواست بازگردانی از شرکت حذف‌کننده نیست.

.house را برای مخاطب فارسی‌زبان یک بار با صدای بلند بخوانید. ممکن است لازم باشد شیوهٔ نوشتن واژهٔ انگلیسی را در معرفی اولیه نشان دهید. تفاوت house با homes، یا دامنهٔ عمومی برندتان، برای همهٔ مخاطبان بدیهی نیست. روی بروشور و شبکهٔ اجتماعی، آدرس کامل را یکسان بنویسید. اگر آدرس دیگری هم دارید، مقصد هر کدام را مشخص کنید تا مشتری با دو سایت متفاوت و اطلاعات ناسازگار روبه‌رو نشود.

برای صفحهٔ معرفی ملک، عکس واقعی، زمان به‌روزرسانی، راه تماس و محدودهٔ خدمت، معمولاً از بازی با شکل نام مفیدتر است. فایل نقشه یا فرم درخواست بازدید باید از مسیر قابل فهمی در سایت باز شود و اطلاعات مشتری متناسب با نیاز جمع‌آوری شود. DNSSEC به اصالت پاسخ DNS کمک می‌کند؛ امنیت فرم، اتصال HTTPS و دسترسی مدیران سایت کارهای جدا دارند. هیچ کدام فقط با انتخاب پسوند فعال نمی‌شوند.

پیش از ثبت نهایی، نام را از نظر غلط املایی، حقوق برند، مدت نگهداری و هزینهٔ تمدید بررسی کنید. در صفحهٔ ثبت دامنه می‌توانید پسوندهای دیگر را جست‌وجو کنید و گزینه‌ای را انتخاب کنید که با موضوع و شیوهٔ ارتباط شما سازگارتر است. اگر .house انتخاب شماست، آن را با حساب قابل مدیریت و اطلاعات درست ثبت کنید و برنامهٔ تمدید را از همان آغاز داشته باشید. یک آدرس پایدار، مسیر مراجعهٔ مخاطب را ساده‌تر نگه می‌دارد.