محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
یکی از سرویسهای Windows Server گاهی متوقف میشود و تا زمانی که مدیر دستی آن را راهاندازی نکند، بخشی از سایت یا برنامه از کار میافتد. تنظیمات Recovery ویندوز میتوانند برای بعضی شکستهای سرویس، اقدام مشخصی مانند تلاش برای شروع دوباره انجام دهند. اما راهاندازی مجدد خودکار علت اصلی خرابی را رفع نمیکند و اگر بیفاصله و بیبرنامه تکرار شود، میتواند خطا را پنهان یا بار بیشتری ایجاد کند.
در این راهنما ابتدا هویت سرویس و علت توقف را پیدا میکنیم، تنظیم فعلی را ثبت میکنیم و سپس در صورت مناسببودن، تلاش محدود برای شروع دوباره میگذاریم. مثالها برای مدیر دارای دسترسی مجاز به Windows Server هستند. روی سرویس حیاتی، تغییر را در زمان مناسب و پس از شناخت وابستگیها انجام دهید.
۱. نام واقعی سرویس و زمان توقف را پیدا کنید
با Remote Desktop یا کنسول مدیریت وارد سرور شوید. کلیدهای
Win + R را بزنید، عبارت services.msc را بنویسید و Enter بزنید. سرویس مشکلدار را بر اساس نام نمایشی پیدا و پنجره Properties آن را باز کنید. نام نمایشی و Service name میتوانند متفاوت باشند؛ نام سرویس واقعی را برای فرمانها یادداشت کنید.در PowerShell، با جایگزینکردن نام واقعی سرویس بهجای نمونه
کد / دستورExampleService:Get-Service -Name 'ExampleService'
sc.exe queryex 'ExampleService'
فرمان اول وضعیت کلی و دومی اطلاعات بیشتری از وضعیت و شناسه پردازش را نشان میدهد. اگر سرویس پیدا نشد، نام نمایشی را با نام سرویس اشتباه نگیرید. داشتن شناسه پردازش به معنی مجازبودن توقف دستی آن نیست؛ ممکن است چند سرویس در یک پردازش مشترک باشند.
۲. دلیل توقف را در Event Viewer بررسی کنید
Win + R را بزنید و eventvwr.msc را باز کنید. به Windows Logs → System بروید و رخدادهای نزدیک زمان توقف را ببینید. منبع Service Control Manager معمولاً وضعیت شروع و توقف سرویس را ثبت میکند؛ در Windows Logs → Application نیز ممکن است گزارش خود برنامه یا خطای برنامه موجود باشد.به نام سرویس، زمان، کد خروج و متن چند رخداد قبل از توقف توجه کنید. برای نمونه، مشکل میتواند تنظیم اشتباه، دسترسی حساب سرویس، قطع دیتابیس یا خطای خود برنامه باشد. تنها دیدن پیام «سرویس متوقف شد» علت اولیه را مشخص نمیکند. محتوای رخدادها ممکن است نام حساب یا اطلاعات حساس داشته باشد؛ پیش از ارسال آن را بازبینی کنید.
اگر کار با PowerShell راحتتر است، این نمونه رخدادهای اخیر System از منبع مربوط را نشان میدهد:
کد / دستورGet-WinEvent -FilterHashtable @{
LogName = 'System'
ProviderName = 'Service Control Manager'
StartTime = (Get-Date).AddHours(-6)
} -MaxEvents 50 | Select-Object TimeCreated, Id, Message
بازه شش ساعت نمونه است. خروجی را با زمان واقعی سرویس تطبیق دهید؛ ممکن است رخدادهای مربوط به سرویسهای دیگر هم در آن باشند. اگر هیچ رخدادی پیدا نشد، نام سرویس، بازه زمانی و نگهداری Event Log را بررسی کنید و گزارش خود برنامه را نیز ببینید.
۳. تنظیمات Recovery فعلی را ثبت کنید
در پنجره Properties سرویس به زبانه Recovery بروید. مقدارهای First failure، Second failure، Subsequent failures و بازه بازنشانی شمارنده را پیش از تغییر یادداشت یا به شکل امن ثبت کنید. یک سرویس ممکن است قبلاً برای اجرای برنامه خاص یا اقدام دیگری تنظیم شده باشد؛ آن تنظیم را بدون شناخت حذف نکنید.
برای مشاهده تنظیمات از خط فرمان نیز میتوانید PowerShell را با سطح دسترسی مناسب باز کنید و نام سرویس واقعی را جایگزین کنید:
کد / دستورsc.exe qfailure 'ExampleService'
sc.exe qfailureflag 'ExampleService'
فرمان اول سیاست اقدام پس از شکست و فرمان دوم وضعیت اعمال اقدامها برای برخی توقفهای همراه کد خطا را نشان میدهد. خروجی و قابلیتها بسته به سرویس و نسخه ویندوز ممکن است متفاوت باشند. ثبت خروجی قبل از تغییر به بازگرداندن مقادیر قبلی کمک میکند.
۴. برای یک سرویس مناسب، بازیابی محدود بگذارید
اگر صاحب برنامه تأیید کرده شروع دوباره آن بیخطر است، در زبانه Recovery برای First failure گزینه Restart the Service را انتخاب کنید. برای شکست دوم نیز میتوانید با توجه به نیاز همان سرویس همین گزینه را با فاصله بیشتر بگذارید. برای شکستهای بعدی، اقدام و هشدار را متناسب با سیاست پشتیبانی تعیین کنید؛ بازههای نمونه و نیازهای سرویسها یکسان نیستند.
برای مثال، بهجای تلاش پیاپی بدون فاصله، میتوانید در محیط آزمایشی فاصلهای مانند یک دقیقه در نظر بگیرید و تعداد تلاشها و زمان بازنشانی شمارنده را با نیاز برنامه هماهنگ کنید. این عدد نسخه آماده همه سرورها نیست. از انتخاب Restart the Computer برای رفع عجولانه یک سرویس خودداری کنید؛ ریبوت کل سرور سرویسهای دیگر و کاربران را نیز قطع میکند.
پس از Apply، دوباره زبانه Recovery یا خروجی
sc.exe qfailure را بخوانید تا ببینید تنظیم ذخیره شده است. بررسی کنید آیا سرویس برای وضعیت موردنظر واقعاً کد شکست را به Service Control Manager گزارش میکند. توقف دستی عادی الزاماً مانند خرابی پردازش بهعنوان failure حساب نمیشود.۵. بدون ایجاد اختلال، نتیجه را آزمایش کنید
برای آزمون رفتار Recovery از یک سرویس آزمایشی مستقل یا محیط تست استفاده کنید. عمداً سرویس حیاتی را برای شبیهسازی خرابی متوقف نکنید. در محیط آزمایشی، پس از شکست کنترلشده، زمان رویداد و تلاش مجدد را در Event Viewer بررسی کنید. سپس مطمئن شوید خود قابلیت برنامه، مثلاً پاسخ صفحه سلامت یا اتصال وابسته، بعد از شروع مجدد کار میکند.
وضعیت
Running بهتنهایی تضمین نمیکند وبسایت، دیتابیس یا API پاسخ درست میدهد. اگر سرویس چند بار پشت سر هم خراب میشود، اقدام خودکار فقط فرصتی برای بازیابی موقت است؛ لاگ و علت اولیه را برطرف کنید. تنظیم هشدار برای شکست مکرر کمک میکند مشکل پنهان نماند.اگر لازم شد به تنظیم قبل برگردید
به همان زبانه Recovery برگردید و مقدارهای ثبتشده پیشین را بازگردانید. بعد از ذخیره، دوباره آنها را بخوانید. اگر سرویس توسط یک نرمافزار یا ابزار مدیریت پیکربندی میشود، ممکن است تنظیمات آن ابزار پس از مدتی تغییر پنل را بازنویسی کنند؛ منبع اصلی تنظیم را شناسایی کنید.
برای رسیدگی به نگهداری و پایش، صفحه خدمات مدیریت سرور نتآرام را ببینید. درباره فرمانهای سرویس و مفهوم بازه بازیابی نیز راهنمای مایکروسافت برای sc.exe و راهنمای تنظیمات بازیابی سرویس را بخوانید.
اشتراکگذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
