وبلاگ نت‌آرامآموزش، تجربه و راهکارهای زیرساخت

چرا با IP سرور گواهی سایت دیگری نمایش داده می‌شود؟ نقش SNI در هاست مشترک

چرا اتصال مستقیم به IP گواهی دیگری می‌دهد و چطور با SNI، نام دامنه و مقصد مشخص اتصال TLS را درست آزمایش کنیم؟

انتشار:
توسط تیم فنی نت‌آرام
۶ دقیقه زمان مطالعه
۰ دیدگاه
محتوای تخصصی، ساده و کاربردی
هماهنگ با هویت حرفه‌ای نت‌آرام
بازگشت به لیست مقالات
تصویر شاخص مقاله چرا با IP سرور گواهی سایت دیگری نمایش داده می‌شود؟ نقش SNI در هاست مشترک در وبلاگ نت‌آرام
محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
نشانی IP یک هاست را با HTTPS در مرورگر باز می‌کنید و نام دیگری در گواهی می‌بینید. این مشاهده به تنهایی به معنی نصب اشتباه گواهی دامنه شما نیست. روی هاست مشترک، چند سایت می‌توانند یک IP داشته باشند و سرور برای انتخاب گواهی مناسب به نام سایتی که کاربر درخواست می‌کند نیاز دارد.
در این راهنما می‌بینیم چطور SNI این نام را هنگام شروع اتصال اعلام می‌کند، چگونه گواهی سایت خودتان را روی یک مقصد مشخص آزمایش کنید و چه زمانی واقعاً باید نصب SSL یا DNS را اصلاح کنید.

SNI چیست؟ یک مثال ساده

فرض کنید دو فروشگاه روی یک ساختمان مشترک قرار دارند. IP مانند نشانی ساختمان است و نام دامنه مانند نام فروشگاه. وقتی مرورگر به نشانی دامنه متصل می‌شود، معمولاً نام مورد نظر را در مرحله شروع ارتباط امن با ویژگی Server Name Indication یا SNI اعلام می‌کند. سرور هم می‌تواند گواهی مربوط به آن نام را انتخاب کند.
اگر به جای نام دامنه مستقیماً IP را باز کنید، مشتری ممکن است نام دامنه مورد نظر را در SNI نفرستد یا از خود IP برای اعتبارسنجی استفاده کند. سرور بسته به پیکربندی ممکن است گواهی پیش‌فرض ارائه دهد، گواهی دیگری نشان دهد یا اتصال را رد کند. هیچ‌یک از این حالت‌ها به تنهایی ثابت نمی‌کند بازدید معمولی از دامنه خراب است.
گواهی‌ای که برای یک دامنه صادر شده، معمولاً برای خود آدرس IP معتبر نیست؛ معتبر بودن گواهی برای IP نیازمند پوشش همان IP در گواهی و شرایط صادرکننده است. برای بررسی سایت، از نام دامنه واقعی استفاده کنید.

۱. ابتدا رفتار واقعی بازدیدکننده را ببینید

نشانی کامل سایت مانند https://example.com را با نام واقعی خودتان در مرورگر باز کنید. اگر سایت بدون هشدار باز می‌شود، جزئیات گواهی را ببینید و نام‌های تحت پوشش، تاریخ و صادرکننده را یادداشت کنید. نسخه www و زیردامنه‌های مورد استفاده را جداگانه امتحان کنید؛ ممکن است به مقصد یا گواهی دیگری برسند.
اگر در مرورگر برای نام درست نیز خطای نام می‌گیرید، به سراغ راهنمای خطای نام گواهی بروید. رد کردن هشدار یا غیرفعال کردن بررسی گواهی، راه تشخیص و رفع امن نیست.

۲. مقصد DNS و لایه پاسخ‌دهنده را بشناسید

در رایانه خود یا با ابزار DNS قابل اعتماد، رکوردهای دامنه را بررسی کنید. در ویندوز می‌توانید در PowerShell یا Command Prompt دستور نمونه زیر را اجرا کنید؛ به جای example.com دامنه خود را بنویسید:
کد / دستورnslookup example.com
خروجی می‌تواند یک یا چند آدرس IPv4 یا IPv6 نشان دهد. این آدرس‌ها لزوماً IP سرور اصلی نیستند؛ اگر CDN یا پراکسی فعال است ممکن است مقصد لبه شبکه را ببینید. نتیجه DNS و گواهی مرورگر را با اطلاعات پنل همان سرویس مقایسه کنید. برای یک آزمون دقیق‌تر باید بدانید کدام لایه را می‌سنجید.

۳. با IP مشخص و نام درست، گواهی را آزمایش کنید

اگر مدیر سایت هستید و IP مقصد مجاز را از میزبان گرفته‌اید، در ترمینال لینوکس یا macOS که OpenSSL نصب دارد، دستور زیر را اجرا کنید. 192.0.2.10 فقط IP نمونه است؛ آن را با IP تأییدشده سرور و هر دو بار example.com را با نام واقعی سایت عوض کنید:
کد / دستورopenssl s_client -connect 192.0.2.10:443 -servername example.com -verify_hostname example.com -verify_return_error </dev/null
گزینه connect مقصد شبکه را مشخص می‌کند، servername نام مورد نظر را در SNI می‌فرستد و verify_hostname تطابق گواهی با همان نام را بررسی می‌کند. گزینه verify_return_error باعث می‌شود خطای بررسی گواهی نادیده گرفته نشود. در خروجی به پیام تأیید، نام‌ها و خطاهای احتمالی توجه کنید. نبود خطا در یک مسیر، سلامت همه سرورها و مرورگرها را تضمین نمی‌کند.
اگر اتصال برقرار نشد، ابتدا صحت IP، پورت، دسترسی شبکه و سیاست فایروال را از میزبان بپرسید. برخی مبدأها فقط اتصال از شبکه CDN را می‌پذیرند؛ برای آزمایش، فایروال را برای همه باز نکنید. در PowerShell ویندوز نحو ورودی بالا متفاوت است؛ از ترمینال سازگار یا جزئیات مرورگر استفاده کنید.
برای دیدن تفاوت، مدیر آشنا با ابزار می‌تواند همان IP را یک بار با -noservername به جای گزینه servername بررسی کند. خروجی بدون SNI ممکن است گواهی پیش‌فرض بدهد یا اتصال را متوقف کند. مقایسه این دو نتیجه آموزشی است؛ گواهی بدون SNI نباید به‌اشتباه معیار نهایی برای دامنه‌ای قرار گیرد که مشتریان با نام باز می‌کنند.

۴. آزمایش HTTP با نام دامنه روی IP مشخص

در محیطی که curl از گزینه resolve پشتیبانی می‌کند، دستور نمونه زیر درخواست HTTPS را به IP مشخص می‌فرستد اما نام دامنه را برای اتصال و اعتبارسنجی نگه می‌دارد:
کد / دستورcurl --resolve example.com:443:192.0.2.10 -I https://example.com/
دامنه و IP را با اطلاعات سایت خود جایگزین کنید. گزینه -I فقط هدرهای پاسخ را درخواست می‌کند. پاسخ HTTP مانند ۲۰۰ یا ۳۰۱ نشان می‌دهد سرور پاسخی داده است؛ خطای گواهی، اتصال یا نام باید جدا خوانده شود. بعضی سایت‌ها به درخواست HEAD پاسخ متفاوتی از صفحه عادی می‌دهند، پس آن را معادل آزمون کامل خرید ندانید.
این دستور تنظیم DNS عمومی یا فایل hosts را تغییر نمی‌دهد. از گزینه غیرفعال‌کننده اعتبارسنجی مانند -k برای نتیجه‌گیری درباره امنیت استفاده نکنید.

۵. اگر با SNI درست هم گواهی اشتباه است

نام و IP را دوباره با پنل میزبان تطبیق دهید. بررسی کنید گواهی شامل همان نام روی حساب یا سرویس درست نصب شده و تنظیمات سرور طبق روش پنل بارگذاری شده‌اند. اگر چند مقصد یا CDN دارید، لایه‌ای را که خطا می‌دهد مشخص کنید؛ گواهی لبه و گواهی سرور اصلی الزاماً یکسان نیستند.
در هاست مشترک معمولاً SNI اجازه می‌دهد چند دامنه روی یک IP، گواهی خود را داشته باشند؛ تهیه IP اختصاصی همیشه شرط نصب SSL نیست. با این حال نوع سرویس و سازگاری ابزارهای قدیمی را از میزبان بپرسید. پس از اصلاح، دامنه واقعی را روی مرورگر و شبکه دیگر هم بررسی کنید.
برای انتخاب گواهی متناسب با نام‌های مورد نیاز، صفحه گواهی SSL نت‌آرام را ببینید.
اشتراک‌گذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.

دیدگاه‌ها (۰)

دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام