محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
یک فایل گواهی با پسوند
pfx دارید، اما فرم نصب سیپنل از شما گواهی، کلید خصوصی و گاهی CA Bundle میخواهد. فایل PFX یا PKCS#12 میتواند چند بخش، از جمله گواهی و کلید خصوصی، را در یک بسته نگه دارد. با OpenSSL میتوان این بخشها را جدا کرد، ولی باید از کلید خصوصی به اندازه رمز ورود حساس مراقبت کرد.در این راهنما بستهای را که مالک و مجاز به استفاده از آن هستید در محیط امن بررسی و برای نصب آماده میکنیم. فایل PFX، گذرواژه آن و محتوای کلید خصوصی را در ابزار آنلاین، چت یا تیکت عمومی قرار ندهید. تا پایان نصب و آزمایش، گواهی سالم فعلی سایت را حذف نکنید.
۱. مطمئن شوید بسته کلید خصوصی و گواهی درست را دارد
فایل PFX ممکن است از سرور ویندوز، پنل صادرکننده یا مدیر قبلی دریافت شده باشد. نام دامنه، تاریخ اعتبار و محل نگهداری رمز فایل را از مسئول آن بپرسید. داشتن خود فایل بدون رمز لازم ممکن است کافی نباشد. اگر گواهی در ویندوز با کلید غیرقابل خروج ساخته شده است، تلاش برای دورزدن این محدودیت راهحل نیست؛ ممکن است لازم باشد کلید و CSR جدید بسازید و از صادرکننده صدور مجدد بخواهید.
دستورهای زیر برای ترمینال لینوکس یا macOS دارای OpenSSL نوشته شدهاند. اگر فقط هاست اشتراکی دارید یا به ترمینال امن دسترسی ندارید، از میزبان بخواهید روش نصب امن را توضیح دهد. این عملیات را روی دستگاه عمومی یا رایانهای که دیگران به فایلهای آن دسترسی دارند انجام ندهید.
۲. یک محل خصوصی خارج از پوشه وب بسازید
در ترمینال با کاربر مجاز، به پوشه شخصی امن خود بروید؛ جایی خارج از
کد / دستورpublic_html و مسیرهای قابل دانلود وب. سپس یک پوشه جدید بسازید:umask 077
mkdir -m 700 ssl-work
cd ssl-work
umask 077 اجازه فایلهای تازه را برای دیگر کاربران محدود میکند؛ mkdir پوشه را فقط برای کاربر فعلی قابل دسترس میسازد. اگر پوشه از قبل وجود دارد، نام تازهای انتخاب کنید و فایلهای قبلی را بازنویسی نکنید. فایل PFX را از مسیر امن و مجاز به این پوشه منتقل کنید و در مثالهای زیر نام آن را site.pfx بگذارید. تنظیم مجوزها جای رمزگذاری و امنیت خود دستگاه را نمیگیرد.برای بررسی ساختار بدون نمایش محتوای کلید، دستور زیر را اجرا کنید:
کد / دستورopenssl pkcs12 -in site.pfx -info -noout
برنامه معمولاً رمز فایل را به صورت تعاملی میپرسد. رمز را داخل خود فرمان ننویسید، چون ممکن است در تاریخچه یا فهرست پردازشها باقی بماند. اگر پیام رمز اشتباه یا فایل نامعتبر دیدید، ابتدا فایل و رمز را با مسئول صادرکننده تطبیق دهید.
۳. گواهی و زنجیره عمومی را جدا کنید
برای استخراج گواهی مربوط به کلید، بدون خروجیدادن کلید خصوصی:
کد / دستورopenssl pkcs12 -in site.pfx -clcerts -nokeys -out certificate.pem
برای استخراج گواهیهای صادرکننده موجود در بسته:
کد / دستورopenssl pkcs12 -in site.pfx -cacerts -nokeys -out ca-bundle.pem
هر فرمان ممکن است رمز PFX را دوباره بپرسد. فایل اول باید گواهی سایت و فایل دوم، در صورت وجود در بسته، گواهیهای مربوط به زنجیره را داشته باشد. بعضی PFXها زنجیره کامل ندارند؛ اگر فایل دوم خالی است یا گواهی میانی لازم در آن نیست، بسته درست را از صادرکننده بگیرید. از چسباندن تصادفی گواهیهای سایتهای دیگر خودداری کنید.
مشخصات عمومی گواهی سایت را بخوانید:
کد / دستورopenssl x509 -in certificate.pem -noout -subject -issuer -dates -ext subjectAltName
نامها، صادرکننده و تاریخها را با دامنه و سفارش خود مقایسه کنید. اگر نسخه OpenSSL گزینه نمایش SAN را نشناخت، مستندات همان نسخه یا پشتیبانی را دنبال کنید. این نمایش به تنهایی کاملبودن زنجیره یا نصب صحیح روی سایت را ثابت نمیکند.
۴. کلید خصوصی را با محافظت استخراج کنید
ابتدا کلید را به صورت رمزگذاریشده خارج کنید:
کد / دستورopenssl pkcs12 -in site.pfx -nocerts -out private-encrypted.pem
علاوه بر رمز PFX، ممکن است از شما گذرواژه جدیدی برای محافظت از خروجی خواسته شود. خروجی دارای کلید خصوصی است؛ آن را در پوشه وب نگذارید و محتوایش را در صفحه عمومی یا پیام پشتیبانی نفرستید.
بعضی فرمهای نصب سیپنل به کلید PEM بدون گذرواژه نیاز دارند. فقط اگر روش نصب سرویس شما چنین خروجیای میخواهد، در همان پوشه خصوصی نسخه مورد نیاز را بسازید:
کد / دستورopenssl pkey -in private-encrypted.pem -out private-key.pem
chmod 600 private-key.pem
فرمان اول گذرواژه کلید رمزگذاریشده را میپرسد و فایل
private-key.pem میسازد؛ این فایل دیگر با گذرواژه محافظت نشده و باید بسیار محدود و موقت نگهداری شود. فرمان دوم دسترسی فایل را به کاربر فعلی محدود میکند. اگر نصب شما از کلید رمزگذاریشده پشتیبانی میکند، نسخه بدون گذرواژه نسازید. رمز را در خط فرمان وارد نکنید.۵. پیش از نصب، تطابق کلید و گواهی را بررسی کنید
در Bash، ابتدا برای آشکارشدن خطای مراحل میانی این گزینه را فعال کنید:
کد / دستورset -o pipefail
سپس اثر انگشت کلید عمومی داخل گواهی و کلید خصوصی را جداگانه حساب کنید:
کد / دستورopenssl x509 -in certificate.pem -noout -pubkey | openssl pkey -pubin -outform DER | openssl dgst -sha256
echo $?
کد / دستورopenssl pkey -in private-key.pem -pubout -outform DER | openssl dgst -sha256
echo $?
اگر نسخه بدون گذرواژه نساختهاید، در فرمان دوم به جای
private-key.pem نام private-encrypted.pem را بگذارید و گذرواژه آن را هنگام درخواست OpenSSL وارد کنید.بعد از هر فرمان، عدد خروج باید
0 و اجرای آن بدون پیام خطا باشد. اگر خطایی دیدید مقایسه را متوقف کنید؛ نتیجه ورودی خالی ممکن است گمراهکننده باشد. با اجرای موفق، یکسان بودن دو هش نشان میدهد کلید عمومی هر دو فایل یکسان است؛ هش متفاوت یعنی جفت اشتباه انتخاب شده است. این آزمون به تنهایی نام دامنه، اعتبار زمانی و زنجیره را تأیید نمیکند.۶. نصب در سیپنل و آزمون واقعی
در سیپنل حساب مجاز، به Security ← SSL/TLS ← Manage SSL sites یا بخش نصب گواهی همان نسخه بروید. دامنه درست را انتخاب کنید. فرم معمولاً بخشهای Certificate (CRT)، Private Key (KEY) و Certificate Authority Bundle (CABUNDLE) دارد. گواهی سایت را در بخش CRT، کلید متناظر را از مسیر امن در KEY و زنجیره درست را در CABUNDLE طبق راهنمای میزبان وارد کنید؛ بعضی پنلها بخشهایی را خودکار پیدا میکنند. هنگام کپی از فایل، بلوک کامل مربوط از خط
BEGIN تا END را همراه همان خطها وارد کنید و توضیحات جانبی احتمالی خارج بلوک را طبق راهنمای پنل کنار بگذارید.پیش از تأیید، نام دامنه و نوع گواهی را دوباره بخوانید و نتیجه نصب را ثبت کنید. پس از نصب، سایت را با HTTPS در یک مرورگر مستقل باز کنید و نامهای پوششدادهشده، صادرکننده و تاریخ گواهی ارائهشده را بررسی کنید. اگر CDN استفاده میکنید، گواهی مرورگر ممکن است گواهی لبه باشد و وضعیت مبدأ باید جداگانه کنترل شود.
پس از تأیید نصب، نسخههای موقت کلید را مطابق سیاست امن محیط خود جمعآوری کنید و فقط نسخههای لازم را در محل محافظتشده نگه دارید. حذف معمول فایل در همه حافظهها به معنی پاکشدن غیرقابل بازیابی نیست. اگر احتمال میدهید کلید افشا شده، درباره تعویض کلید و صدور دوباره گواهی با صادرکننده هماهنگ کنید.
اگر خطای unsupported یا رمز اشتباه میبینید
در OpenSSL 3 برخی بستههای قدیمی ممکن است برای خواندن، به گزینه سازگاری
-legacy و فراهم بودن provider مربوط نیاز داشته باشند. این گزینه را فقط برای خواندن فایل مورد اعتماد و با شناخت نسخه ابزار امتحان کنید؛ فعالکردن آن به معنی ضعیفکردن تنظیم TLS وبسرور نیست. اگر همچنان خطا دارید، ممکن است رمز اشتباه، فایل خراب یا اجزای بسته ناقص باشد. از صادرکننده یا مدیر قبلی بخواهید نسخه سالم با روش رمزگذاری پشتیبانیشده تهیه کند.برای آزمون ساختار همان بسته قدیمی، نمونه فرمان چنین است:
کد / دستورopenssl pkcs12 -legacy -in site.pfx -info -noout
اگر فقط با این گزینه و بدون خطا باز شد، برای فرمانهای استخراج
openssl pkcs12 نیز همان گزینه را مطابق مستندات نسخه ابزار اضافه کنید. بدون شناخت خطا، فایل دیگری را تغییر ندهید.برای مقایسه انواع گواهی SSL نتآرام میتوانید صفحه سرویس را ببینید. اگر گواهی نصب شد اما نام آن با سایت فرق داشت، راهنمای خطای نام گواهی مسیر بعدی را توضیح میدهد.
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
