محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
اگر گواهی سایت شما با Let's Encrypt صادر میشود، فاصله میان تمدیدها کوتاهتر خواهد شد. Let's Encrypt اعلام کرده است از ۱۰ فوریهٔ ۲۰۲۷ گواهیهایی که با تنظیم پیشفرض صادر یا تمدید میکند، بهجای ۹۰ روز معمول، ۶۴ روز اعتبار خواهند داشت؛ مگر اینکه پروفایل کوتاهتری انتخاب شده باشد.
این تغییر به معنی ابطال یکباره گواهی سالم فعلی نیست. اما اگر تمدید سایت به یک یادآوری دستی یا اسکریپت قدیمی وابسته باشد، باید پیش از تغییر مطمئن شوید صدور، نصب و هشدار خطا درست کار میکنند.
چه کسانی باید اقدام کنند؟
اگر از هاست مدیریتشده استفاده میکنید، ابتدا ببینید صادرکننده گواهی شما چه کسی است و کدام سامانه آن را تمدید میکند. ممکن است سرویس از AutoSSL، CDN یا یک صادرکننده تجاری استفاده کند. برنامه زمانی این مقاله درباره اعلام Let's Encrypt است و لزوماً به همه گواهیهای دیگر تعمیم ندارد.
در مرورگر روی اطلاعات اتصال HTTPS و جزئیات گواهی کلیک کنید. نام صادرکننده، تاریخ پایان و نامهای پوششدادهشده را بخوانید. اگر CDN دارید، مرورگر معمولاً گواهی لبه را نشان میدهد؛ گواهی مبدأ ممکن است صادرکننده و برنامه تمدید جداگانه داشته باشد.
از میزبان بپرسید مسئول تمدید هر لایه کیست، اعلان خطا به کجا میرسد و چگونه نصب موفق روی سرویس کنترل میشود. ثبت مسئول و روش رسیدگی از اتکا به یک تاریخ یادآوری ثابت مفیدتر است.
تغییر دقیق چیست؟
طبق اطلاعیه Let's Encrypt، گواهیهای پیشفرضی که از تاریخ اعلامشده صادر یا تمدید شوند ۶۴ روز اعتبار دارند. گواهی معتبر فعلی تنها به علت این تغییر ابطال نمیشود و تا پایان اعتبار خود باقی میماند، مگر علت دیگری برای ابطال وجود داشته باشد.
Let's Encrypt همچنین برنامه کاهش بیشتر اعتبار پیشفرض را برای سال ۲۰۲۸ اعلام کرده است. برای تاریخها و شرایط نهایی، اطلاعیه رسمی را دوباره ببینید؛ برنامه یک صادرکننده برای همه انواع گواهی یکسان نیست. گواهی IP این مرجع از پروفایل کوتاهمدت جداگانه استفاده میکند.
۱. اگر هاست شما AutoSSL دارد
در سیپنل، SSL/TLS Status را باز کنید و وضعیت هر نام مهم، از جمله دامنه اصلی و www را ببینید. تاریخ اعتبار، نامهای تحت پوشش و پیام آخرین بررسی را یادداشت کنید. اگر یک زیردامنه دیگر توسط سرویس بیرونی مدیریت میشود، آن را جداگانه بررسی کنید.
از میزبان بخواهید تأیید کند کدام ارائهدهنده برای AutoSSL فعال است، تمدید خودکار چگونه اجرا میشود و اعلان شکست به چه نشانی میرود. رسیدن یک ایمیل موفقیت کافی نیست؛ بعد از تمدید باید گواهی ارائهشده به کاربران نیز تاریخ تازه و نام درست داشته باشد.
اگر گزارش میگوید اعتبارسنجی یکی از نامها شکست خورده، مسیر DNS یا HTTP همان نام را با میزبان رفع کنید. اجرا کردن پشت سر هم درخواستها بدون اصلاح علت ممکن است به محدودیت صدور برسد. راهنمای خطای اعتبارسنجی HTTP برای یکی از روشهای رایج مفید است.
۲. اگر خودتان Certbot را مدیریت میکنید
در ترمینال لینوکس سرور، فهرست گواهیهای تحت مدیریت Certbot را ببینید:
کد / دستورsudo certbot certificates
خروجی نام گواهی، دامنهها، تاریخ و مسیر فایلها را نشان میدهد. نام گواهی موردنظر را یادداشت کنید. خروجی ممکن است نام سرویسهای داخلی را داشته باشد؛ آن را بدون بررسی در فضای عمومی منتشر نکنید و کلید خصوصی را چاپ نکنید.
اکنون برای یک گواهی مشخص، به جای example.com نام واقعی آن را قرار دهید:
کد / دستورsudo certbot renew --cert-name example.com --dry-run
این فرمان تمدید را در محیط آزمایشی Let's Encrypt میسنجد و گواهی واقعی را جایگزین نمیکند. اگر خطا گرفتید، پیام اعتبارسنجی، DNS، دسترسی فایل چالش و تنظیمات مربوط به همان گواهی را بررسی کنید.
احتیاط: بعضی hookهای قبل و بعد از تمدید در dry-run اجرا میشوند و ممکن است سرویس را reload یا عملیاتی دیگر انجام دهند. قبل از آزمون، hookهای تنظیمشده و بازه مناسب را با مدیر سرور بررسی کنید. deploy hook به طور پیشفرض در dry-run اجرا نمیشود؛ بنابراین صرف موفقیت آزمون نشان نمیدهد وبسرور حتماً گواهی تازه را بارگذاری خواهد کرد.
۳. زمانبندی و استقرار را جداگانه کنترل کنید
برخی نصبهای Certbot از systemd timer و برخی از cron یا ابزار مدیریت سرور استفاده میکنند. در سیستم دارای systemd میتوانید فهرست timerهای مرتبط را ببینید:
کد / دستورsystemctl list-timers --all 'certbot*'
وجود timer نشان میدهد یک زمانبندی تعریف شده، نه اینکه تمدید و نصب آن حتماً موفق بوده است. اگر نصب شما از cron یا نام timer دیگری استفاده میکند، مستند روش نصب خود را بخوانید و گزارش آخرین اجرا و خطا را نیز بررسی کنید.
پس از صدور گواهی تازه، سرویس باید فایل جدید را بارگذاری کند. اگر از deploy hook استفاده میکنید، نام سرویس، صحت تنظیمات و اثر reload را در محیط آزمایشی کنترل کنید. آزمایش hook میتواند فرمان واقعی مانند reload را اجرا کند؛ بدون آگاهی از پیامد، آن را روی سرور شلوغ اجرا نکنید.
۴. اسکریپتهای دارای زمان ثابت را بازبینی کنید
Let's Encrypt پیشنهاد میکند به جای تکیه بر اعداد ثابت مربوط به عمر قدیمی، از پشتیبانی ACME Renewal Info / ARI در ابزار صدور استفاده شود یا زمان تمدید متناسب با حدود دو سوم عمر گواهی تنظیم شود. برای گواهی ۶۴ روزه، دو سوم عمر حدود روز ۴۳ پس از صدور است؛ این فقط مثال برنامهریزی است و جای پنجره پیشنهادی واقعی صادرکننده را نمیگیرد.
اگر تیم شما اسکریپت سفارشی دارد، تنظیم زمان اجرا و شرطهای آن را در مخزن و فایلهای پیکربندی با دسترسی خواندنی مرور کنید. تغییر گسترده اسکریپت یا اجبار تمدید همه گواهیها بدون آزمایش میتواند به محدودیت صدور یا اختلال منجر شود. از مستند نسخه ابزار خود برای پشتیبانی ARI و حالت staging کمک بگیرید.
۵. پس از تمدید، گواهی واقعی سایت را ببینید
نشانی سایت را از مرورگر و ترجیحاً از شبکه دیگری باز کنید. تاریخ پایان، صادرکننده و نامهای گواهی ارائهشده را با نتیجه پنل یا Certbot مقایسه کنید. اگر فایل جدید است اما مرورگر گواهی قدیمی میبیند، ممکن است سرویس بارگذاری مجدد نشده یا لایه دیگری مانند CDN پاسخ میدهد.
برای اطمینان از پاسخ HTTPS همان نام میتوانید در ترمینال اجرا کنید:
کد / دستورcurl -I https://example.com/
نام نمونه را با دامنه خود جایگزین کنید. curl در حالت عادی اعتبار TLS را بررسی و هدر HTTP را نمایش میدهد. دریافت هدر بدون خطای TLS برای همان مسیر نشانه خوبی است؛ کد HTTP و عملکرد کامل سایت باید جداگانه بررسی شوند. از گزینه غیرفعالکننده تأیید گواهی استفاده نکنید.
برای جلوگیری از غافلگیری، هشدار نزدیک انقضا را به گیرندهای که واقعاً آن را میبیند بفرستید و مسیر رسیدگی به خطا را مشخص کنید. برای انتخاب یا تهیه گواهی، صفحه گواهی SSL نتآرام را ببینید.
اشتراکگذاری:
لینکدینتلگرامایکس
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
