محتوای آموزشی وبلاگ نتآرام
برخی برنامهها برای پیدا کردن سرور یک سرویس، فقط به نام دامنه نگاه نمیکنند؛ آنها از DNS میپرسند «این سرویس روی کدام سرور و چه پورتی است؟» رکورد SRV پاسخی ساختاریافته به این پرسش است. مثلاً یک برنامه پیامرسان یا سامانه تلفنی که از SRV پشتیبانی میکند میتواند نام میزبان و پورت سرویس را از آن بخواند.
SRV برای همه برنامهها نیست. مرورگر معمولی برای بازکردن یک آدرس وب، به شکل عمومی از این رکورد برای انتخاب پورت وبسایت استفاده نمیکند. پیش از تنظیم، راهنمای همان نرمافزار را بخوانید و مقدارهای خواستهشده را از ارائهدهنده معتبر سرویس بگیرید.
یک رکورد SRV از چه بخشهایی تشکیل میشود؟
نمونه آموزشی زیر فرضی است و نباید عیناً برای سرویس واقعی استفاده شود:
کد / دستور_service._tcp.example.com. 3600 IN SRV 10 5 443 host.example.com.
_service نام سرویس، _tcp پروتکل، 10 اولویت، 5 وزن، 443 پورت و host.example.com. نام میزبان مقصد است. عدد 3600 مدت نگهداری پاسخ در کش برحسب ثانیه یا TTL است. در پنلهای DNS ممکن است این اجزا در کادرهای جداگانه وارد شوند و ترتیب نمایش با نمونه متنی تفاوت داشته باشد.عدد اولویت کمتر معمولاً در اولویت بالاتر قرار میگیرد. وزن به انتخاب نسبی بین مقصدهای هماولویت کمک میکند؛ وزن بیشتر به معنی استفاده احتمالی بیشتر است، نه تضمین تقسیم دقیق ترافیک. رفتار واقعی به برنامه مشتری نیز بستگی دارد. مقصد، نام میزبان قابل حل است؛ بر اساس استاندارد RFC 2782، هدف نباید نام مستعار CNAME باشد. نقطه پایانی در نمایش DNS نام کامل را مشخص میکند، اما بعضی پنلها آن را خودکار اضافه میکنند.
۱. قبل از ورود به پنل، اطلاعات درست را بگیرید
از سازنده یا ارائهدهنده برنامه این شش مورد را بخواهید: نام سرویس، پروتکل، نام دامنهای که برنامه پرسوجو میکند، اولویت و وزن، پورت و نام مقصد. ممکن است ارائهدهنده چند رکورد برای سرورهای مختلف بدهد. اگر پورت یا پروتکل را حدس بزنید، وجود رکورد به اتصال سالم منجر نمیشود.
از صفحه ثبت دامنه نتآرام میتوانید خدمات مربوط به نام دامنه را ببینید، اما محل مدیریت رکوردها همان سرویسی است که نیمسرورهای فعال دامنه به آن اشاره میکنند؛ ممکن است با محل خرید دامنه فرق داشته باشد.
۲. رکورد را در DNS فعال بسازید
وارد پنل DNS معتبر دامنه شوید، نوع SRV را انتخاب کنید و کادرهای ارائهشده را با مقادیر سرویس پر کنید. برخی پنلها نام سرویس و پروتکل را جدا میخواهند و برخی نام کامل مانند
_service._tcp را در یک کادر میگیرند. به راهنمای پنل توجه کنید تا دامنه دوبار به نام اضافه نشود. اگر رکورد مشابه موجود است، پیش از تغییر مقدارهای قبلی را یادداشت کنید و بدانید چه برنامهای از آن استفاده میکند.نام مقصد باید طبق تنظیم سرویس به آدرس معتبر برسد. برای مقصد رکورد A یا AAAA مناسب داشته باشید و مطمئن شوید برنامه در آن میزبان روی پورت و پروتکل موردنظر گوش میدهد. DNS خودش پورت را باز نمیکند و فایروال، NAT یا مجوز سرویس را تنظیم نمیکند؛ دسترسی را فقط برای کاربران و شبکههای لازم باز کنید.
۳. پاسخ DNS را بخوانید
در ترمینال لینوکس یا macOS که ابزار
کد / دستورdig دارد، به جای مثال زیر نام واقعی رکورد را بنویسید:dig +short SRV _service._tcp.example.com
اگر رکورد موجود باشد، خروجی شبیه
کد / دستور10 5 443 host.example.com. است: چهار عدد و نام را با اطلاعات ارائهدهنده مقایسه کنید. خروجی خالی میتواند به نبود رکورد، نام اشتباه یا کش قدیمی مربوط باشد. در Windows PowerShell یا Command Prompt نیز میتوانید از این نمونه استفاده کنید:nslookup -type=SRV _service._tcp.example.com
اگر دستور پیدا نشد یا شبکه پاسخ نمیدهد، از ابزار DNS سیستم خود یا پنل ارائهدهنده استفاده کنید. پاسخ DNS عمومی را با پاسخ نیمسرور معتبر مقایسه کنید؛ راهنمای تفاوت پاسخ resolver و نیمسرور روش تشخیص را توضیح میدهد. تغییرات ممکن است تا پایان عمر کش قبلی همهجا یکسان دیده نشوند.
۴. اتصال واقعی را جداگانه امتحان کنید
با خود برنامهای که از SRV پشتیبانی میکند و یک حساب آزمایشی مجاز به سرویس وصل شوید. اگر DNS درست است اما برنامه وصل نمیشود، نام مقصد، بازبودن پورت از شبکه مشتری، وضعیت سرویس، فایروال و در صورت نیاز اعتبار گواهی را با گزارش برنامه مقایسه کنید. در صورت چند مقصد، سالمبودن یکی به معنی سالمبودن بقیه نیست.
اگر برنامه شما اصلاً SRV را پشتیبانی نمیکند، باید نام میزبان و پورت را طبق راهنمای همان برنامه مستقیم وارد کنید. پس از هر اصلاح، یک پرسوجوی DNS تازه و یک اتصال واقعی انجام دهید تا هم نشانی و هم خدمت پشت آن تأیید شوند.
مقاله قبلی
مقاله قبلی وجود ندارد.
مقاله بعدی
دیدگاهها (۰)
دیدگاههای تاییدشده و پاسخهای تیم نتآرام
