وبلاگ نت‌آرامآموزش، تجربه و راهکارهای زیرساخت

پیش‌نیازهای نصب دایرکت ادمین روی سرور جدید

فهرست بسته‌های CentOS قدیمی و دستورهای FreeBSD این صفحه برای نصب امروز قابل تعمیم نیستند. نصب باید روی OS پشتیبانی‌شده و سرور تمیز انجام شود.

انتشار:
آخرین ویرایش:
توسط مصطفی جانقربان
۳ دقیقه زمان مطالعه
۰ دیدگاه
محتوای تخصصی، ساده و کاربردی
هماهنگ با هویت حرفه‌ای نت‌آرام
بازگشت به لیست مقالات
تصویر شاخص مقاله پیش‌نیازهای نصب دایرکت ادمین روی سرور جدید در وبلاگ نت‌آرام
محتوای آموزشی وبلاگ نت‌آرام
نصب پنل را روی سرور تازهٔ مناسب انجام می‌دهیم، نه روی سروری که از قبل چند برنامه و پنل متداخل دارد. ابتدا در پنل ارائه‌دهندهٔ سرور، نام و نسخهٔ سیستم‌عامل را ببینید و آن را با فهرست پشتیبانی فعلی دایرکت ادمین مقایسه کنید. «لینوکس» بودن به‌تنهایی کافی نیست؛ نسخه هم اهمیت دارد.

قبل از نصب، این سرور باید چه وضعی داشته باشد؟

بعد نام میزبان سرور، IP و مجوز نصب را آماده کنید. نام میزبان چیزی مثل server.example.com است؛ آن را با نام دامنهٔ سایت مشتری یا نام کاربری اشتباه نگیرید. اتصال مدیریتی و کنسول اضطراری را هم پیش از شروع امتحان کنید.
نصب را از راهنمای رسمی همان سیستم‌عامل آغاز کنید و خروجی مرحله‌ها را ببینید. اگر نصب می‌گوید نسخهٔ سیستم‌عامل پشتیبانی نمی‌شود، اول انتخاب سرور را اصلاح کنید؛ فهرست بلند فرمان‌های نصب بستهٔ متعلق به CentOS قدیمی این مشکل را حل نمی‌کند. پس از پایان، لینک ورود HTTPS، نام حساب مدیر و روش بازیابی دسترسی را در محل امن نگه دارید.

سرور مناسب نصب چیست؟

نام و نسخهٔ سیستم‌عامل را با فهرست پشتیبانی DirectAdmin تطبیق دهید. سرور بهتر است برای همین نقش آماده شده باشد؛ نصب پنل روی محیطی با پشتهٔ وب و تنظیمات متعارض می‌تواند نتیجه را نامشخص کند. منابع موردنیاز نیز به تعداد سایت، ایمیل و حجم پردازش بستگی دارند، نه فقط حداقل اعلام‌شدهٔ نصب.
اگر سرور قبلاً دادهٔ فعال دارد، قبل از نصب دربارهٔ مهاجرت یا حفظ سرویس‌ها تصمیم بگیرید. نصب یک پنل مدیریتی می‌تواند تنظیمات سرویس‌های اصلی را تغییر دهد. داشتن بکاپ فقط از فایل سایت کافی نیست؛ دیتابیس، ایمیل و تنظیمات موردنیاز بازیابی را نیز باید داشته باشید.

شبکه و دسترسی مدیر

hostname معتبر، پاسخ DNS و دسترسی خروجی موردنیاز نصب را بررسی کنید. ساعت سرور باید درست باشد تا ارتباط TLS و دریافت بسته‌ها دچار خطا نشوند. اگر دریافت از مخزن شکست می‌خورد، علت را در DNS، شبکه، گواهی یا وضعیت مخزن پیدا کنید؛ دانلود بدون بررسی گواهی راه‌حل مناسبی نیست.
کنسول اضطراری و دسترسی SSH را پیش از تغییر آزمایش کنید. قواعد فایروال باید با پورت‌های واقعی سرویس هماهنگ شوند. باز گذاشتن همهٔ پورت‌ها برای عبور از خطای نصب، سیاست ماندگاری ایجاد نمی‌کند و بعداً تشخیص دسترسی لازم را دشوار می‌سازد.

اجرای روش رسمی

کلید مجوز را از حساب مجاز تهیه کنید و روش نصب فعلی را از وب‌سایت رسمی بخوانید. رمز و کلید را در اسکریپت عمومی یا گزارش قابل مشاهده برای دیگران قرار ندهید. نصب‌کنندهٔ رسمی وابستگی‌های موردنیاز محیط پشتیبانی‌شده را مدیریت می‌کند؛ ترکیب آن با فرمان‌های سیستم‌عامل منسوخ ممکن است ناسازگاری ایجاد کند.
خروجی نصب و پیام خطا را نگه دارید. اگر نصب متوقف شده، قبل از اجرای دوبارهٔ آن مشخص کنید کدام مرحله پایان یافته و کدام سرویس‌ها ایجاد شده‌اند. تکرار کامل نصب روی محیط نیمه‌آماده بدون تشخیص، راه‌حل قابل پیش‌بینی نیست.

بعد از نصب

از نشانی HTTPS معتبر وارد پنل شوید و یک حساب و دامنهٔ آزمایشی بسازید. وب، اتصال دیتابیس، ایمیل و گواهی را بررسی کنید. نصب موفق پنل به معنی آماده بودن همهٔ خدمات حساب نیست. سپس بکاپ، پایش و سیاست به‌روزرسانی را با نقش سرور هماهنگ کنید.
اطلاعات نسخه، hostname و مسیر مدیریت را ثبت کنید و رمزهای اولیه را با روش مناسب نگه دارید. هدف این آموزش آماده کردن محیطی است که هم نصب می‌شود و هم سرویس واقعی را پایدار ارائه می‌کند؛ فهرست طولانی بسته‌ها به‌تنهایی این نتیجه را ثابت نمی‌کند.

منابع و ادامهٔ مطالعه

دیدگاه‌ها (۰)

دیدگاه‌های تاییدشده و پاسخ‌های تیم نت‌آرام